วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับ และสัดส่วนของการตรวจพบIL-1(...), IL-6 และ TNF-(...) ในน้ำไขข้อของผู้ป่วยโรคข้ออักเสบจาการติดเชื้อแบคทีเรีย ที่ไม่ใช่โกโนคอคคัส และดูความสัมพันธ์ระหว่างระดับของซัยโตไคน์เหล่านี้ กับ ลักษณะทางคลินิกวิธีดำเนินการ น้ำไขข้อที่เจาะจากข้อที่อักเสบของผู้ป่วยโรคข้ออักเสบจาการติดเชื้อแบคทีเรีย ที่ไม่ใช่โกโนคอคคัสจำนวน 23 ราย ช่วงก่อนได้รับการรักษา และ วันที่ 1, 3 และ7 ของการรักษา จะถูกแบ่งไปเพาะเชื้อ ตรวจนับเม็ดเลือดขาวและย้อมสีแกรม อีกส่วนหนึ่งจะนำไปปั่นแยกน้ำใสส่วนบนเพื่อวิเคราะห์หาระดับ IL-1(...), IL-6 และ TNF-(...) โดยวิธีELISA พร้อมทั้งมีการจดบันทึกลักษณะอาการทางคลินิกของข้อที่อักเสบของผู้ป่วยในช่วงเวลาดังกล่าวด้วยผลการศึกษา จากจำนวนผู้ป่วยที่สามารถนำน้ำไขข้อมาตรวจวิเคราะห์ได้ 20 ราย พบว่าก่อนได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะโปรอินแฟลมมาทอรี ซัยโตไคน์ทั้ง 3 ตัว มีระดับสูง กล่าวคือค่ามัธยฐานของ IL-1(...) เท่ากับ 49.8 pg/ml (0-6384),IL-6 2185 pg/ml (165-3422), TNF-(...) 334 pg/ml (0-6734)และพบว่า ระดับของ IL-1(...) ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังได้รับการรักษาวันที่ 7 (p =0.039) แต่ระดับของ IL-6และ TNF-(...) ไม่ลดลง สัดส่วนของการตรวจพบ IL-1(...),IL-6 และ TNF-(...) ในน้ำไขข้อที่อักเสบ เท่ากับ ร้อยละ68.4 ร้อยละ 100 และ ร้อยละ 95 ของจำนวนตัวอย่างน้ำไขข้อที่ตรวจ ตามลำดับ ในแง่ความสัมพันธ์กับอาการทางคลินิก พบว่าระดับของ TNF-(...) และ IL-1(...) มีความสัมพันธ์กับจำนวนเม็ดเลือดขาวในน้ำไขข้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต(p<0.001) ระดับของ IL-1(...) ในตัวอย่างน้ำไขข้อ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการมีน้ำไขข้อคั่ง ส่วนระดับของ TNF-(...) ในตัวอย่างน้ำไขข้อ ก็มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการกดเจ็บบริเวณข้อที่อักเสบ (P<0.001)สรุป มีการสร้างโปรอินแฟลมมาทอรี ซัยโตไคน์ อันได้แก่IL-1(...), IL-6 และ TNF-(...) ในระดับสูง ภายในข้อของผู้ป่วยโรคข้ออักเสบจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ที่ไม่ใช่โกโนคอคคัส และพบว่ามีเพียง IL-1(...) เท่านั้น ที่มีระดับลดลงในวันที่ 7 ของการรักษา ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า โปรอินแฟลมมาทอรี ซัยโตไคน์ในน้ำไขข้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง IL-1(...) น่าจะมีบทบาทเกี่ยวข้องกับการอักเสบของข้อ และอาจมีประโยชน์ในการพยากรณ์โรคแทรกซ้อน และผลการรักษาในผู้ป่วยโรคนี้ได้