วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจของครอบครัวเกษตรกรรมจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ต่อการแพร่ขยายเข้ามาของอุตสาหกรรม ในพื้นที่โดยการส่งเสริมของรัฐผ่านการวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและแนวความคิดการพัฒนาประเทศไปสู่การเป็นประเทศอุตสาหกรรมที่ทันสมัย การศึกษาได้ใช้แนวคิดทฤษฎีการปะทะประสานของวิถีการผลิต โดยเน้น การวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจชาวนา โดยพิจารณาทั้งด้านที่ถูกทำลาย และการรักษาไว้หลังจากที่มีการขยายตัวเข้ามาของเศรษฐกิจการค้า และท้ายที่สุดเป็นการขยายตัวเข้ามาของอุตสาหกรรม ผลจากการศึกษาพบว่า การแพร่ขยายเข้ามาของอุตสาหกรรมในพื้นที่ได้ส่งผลกระทบต่อโครงการสร้างทางเศรษฐกิจของครอบครัวเกษตรกรรม ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในพลังการผลิตและความสัมพันธ์ทางการผลิต ที่พัฒนาไปสู่วิถีการผลิตในรูปแบบใหม่ของครอบครัวเกษตรกรรม โดยแรงงานหนุ่มสาวส่วนหนึ่งของครอบครัวเกิดการเคลื่อนย้ายอพยพพึ่งพารายได้จากภาคอุตสาหกรรม ขณะที่แรงงานอีกส่วนหนึ่งของครอบครัวเกิดการเคลื่อนย้ายอพยพพึ่งพารายได้จากภาคอุตสาหกรรมขณะที่แรงงานอีกส่วนหนึ่งของครอบครัวโดยเฉพาะแรงงานอาวุโสยังคงทำการผลิตในภาคเกษตรกรรม และมีการจ้างแรงงานรับจ้างมากขึ้นทำให้ในพื้นที่หมูบ้านเกิดการประกอบอาชีพทั้งในภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม การผลิตภาคเกษตรกรรมและการผลิตภาคอุตสาหกรรมได้เกิดลักษณะของการพึ่งพาอาศัยประโยชน์ซึ่งกันและกัน ในขณะที่ภาคเกษตรกรรมอาศัยรายได้จากภาคอุตสาหกรรมภาคอุตสาหกรรมก็พยายามรักษาการผลิตภาคเกษตรกรรมเอาไว้เพื่อเป็นแหล่งผลิตซ้ำแรงงานราคาถูกเพื่อป้อนเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรม