วัตถุประสงค์ของงานวิจัยชิ้นนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์แนวความคิดของรัฐไทย ใน การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ ทั้งในส่วนของพัฒนาการและแนวคิดที่ดำรงอยู่ในปัจจุบัน และศึกษาวิเคราะห์แนวคิดของภาคสังคมที่ก่อตัวขึ้นมาในภายหลังด้วยเพื่อใช้ในการชี้ให้เห็นถึงความขัดแย้งระหว่างแนวคิดของรัฐ และแนวคิดของสังคมในเรื่องสิทธิอำนาจของประชาชน ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ ผลการศึกษาวิจัยชิ้นนี้ ชี้ให้เห็นว่าแนวความคิดระหว่างรัฐกับสังคมในเรื่อง สิทธิของประชาชนมีความขัดแย้งกัน เนื่องจากแนวคิดของรัฐกับแนวคิดของสังคมใน กระบวนการพัฒนาและการจัดการทรัพยากรมีความแตกต่างกันโดยรัฐมีแนวคิดที่ให้ความสำคัญกับศักยภาพของรัฐและภาคธุรกิจเอกชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักเทคนิควิชาชีพ ในการเป็นส่วนนำในการพัฒนาเศรษฐกิจสังคมเหนือภาคประชาชนและชุมชนท้องถิ่น นอกจากนี้ ยังมองว่า การดำเนินนโยบายการพัฒนาและการแบ่งสรรทรัพยากรเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือปัจจัยทางการเมือง รัฐจึงมองว่าสิทธิของประชาชนควรอยู่ภายใต้ขอบเขตการควบคุมของรัฐ มิให้ขัดขวางเป็นอุปสรรคต่อแนวนโยบายของรัฐ ส่วนภาคสังคมเห็นว่า ประชาชนและชุมนุมในท้องถิ่นมีศักยภาพและภูมิปัญญาที่สอดคล้องกับการพัฒนา และจัดการทรัพยากรในท้องถิ่นสิทธิของประชาชนและชุมชนท้องถิ่น จึงเป็นปัจจัยสำคัญต่อการเข้าถึงผลประโยชน์และทรัพยากรสังคม รัฐจึงควรรับรองสิทธิประชาชนในการพัฒนาและจัดการทรัพยากรธรรมชาติ