วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยชิ้นนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์แนวความคิดของรัฐไทย ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ ทั้งในส่วนของการพัฒนาและแนวคิดที่ดำรงอยู่ในปัจจุบัน และศึกษาวิเคราะห์แนวคิดของภาคสังคมที่ก่อตัวขึ้นมาในภายหลังด้วย เพื่อใช้การชี้ให้เห็นถึงความขัดแย้งระหว่างแนวคิดของรัฐ และแนวคิดของสังคมในเรื่องสิทธิอำนาจของประชาชน ในการจัดการทรัพยากร ธรรมชาติ ผลการวิจัยศึกษาชิ้นนี้ ชี้ให้เห็นว่าแนวความคิดระหว่างรัฐกับสังคมในเรื่องสิทธิของประชาชนมีความขัดแย้งกัน เนื่องจากแนวคิดของรัฐกับแนวคิดของสังคมในกระบวนการพัฒนาและการจัดการทรัพยากรมีความแตกต่างกัน โดยรัฐมีแนวคิดที่ให้ความสำคัญกับศักยภาพของรัฐและภาคธุรกิจเอกชน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักเทคนิควิชาชีพ ในการเป็นส่วนนำในการพัฒนาเศรษฐกิจสังคมเหนือภาคประชาชนและชุมชนท้องถิ่น นอกจากนี้ ยังมองว่า การดำเนินนโยบายการพัฒนาและการแบ่งสรรทรัพยากรเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือปัจจัยทางการเมือง รัฐจึงมองว่าสิทธิของประชาชนควรอยู่ภายใต้ขอบเขตการควบคุมของรัฐ มิให้ขัดขวางเป็นอุปสรรคต่อแนวนโยบายของรัฐ ส่วนภาคสังคมเห็นว่า ประชาชนและชุมชนในท้องถิ่น มีศักยภาพและภูมิปัญญาที่สอดคล้องกับการพัฒนา และจัดการทรัพยากรในท้องถิ่น สิทธิของประชาชนและชุมชนท้องถิ่น จึงเป็นปัจจัยสำคัญต่อการเข้าถึงผลประโยชน์และทรัพยากรในสังคม รัฐจึงควรรับรองสิทธิของประชาชนในการพัฒนาและจัดการทรัพยากรธรรมชาติ