การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับรูปแบบการจัดค่ายเยาวชนอนุรักษ์ธรรมชาติ และเพื่อพัฒนารูปแบบการจัดค่ายเยาวชนอนุรักษ์ธรรมชาติ การวิจัยครั้งนี้ใช้เทคนิควิธีวิจัยแบบ EDFR โดยคัดเลือกผู้เชี่ยวชาญแบบเจาะจงประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญจัดค่ายเยาวชนจากภาครัฐ เอกชน และองค์กรระหว่างประเทศดำเนินการเก็บข้อมูลจำนวน 3 รอบ ตามเทคนิค EDFRในรอบแรกสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 20 คน รอบที่ 2 และรอบที่ 3 สอบถามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ 25 คนแบบสอบถามที่ใช้เป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลแบบสอบถามโดยหาค่ามัธยฐานและค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และกำหนดว่าข้อความที่เป็นรูปแบบต้องมีค่ามัธยฐานเท่ากับหรือมากกว่า 3.50 และมีค่าพิสัยระหว่างควอไทล์เท่ากับหรือน้อยกว่า 1.50 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลในรอบสุดท้าย พบว่า (1) ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นสอดคล้องกับข้อความ 155 ข้อความจากจำนวนข้อความทั้งสิ้น 168 ข้อ (2) รูปแบบหลักมีจำนวน 1 รูปแบบ ประกอบด้วย 6 ขั้นตอนย่อย ได้แก่(1) ขั้นเตรียมการก่อนการจัดค่าย (2) ขั้นเตรียมการวันเปิดค่าย (3)ขั้นการจัดการระหว่างดำเนินกิจกรรมค่าย (4) ขั้นเตรียมการวันปิดค่าย(5) ขั้นประเมินผลการจัดค่าย (6) ขั้นวิจัยและพัฒนารูปแบบค่าย และจากรูปแบบหลักได้แยกเป็นรูปแบบย่อยอีกจำนวน 8 รูปแบบได้แก่ (1) รูปแบการเตรียมการก่อนการจัดค่าย (2) รูปแบบการหาความต้องการจำเป็นในการจัดค่าย(3) รูปแบบการเขียนโครงการค่าย (4) รูปแบบการเตรียมการวันเปิดค่าย(5) รูปแบบการจัดการระหว่างดำเนินกิจกรรมค่าย (6) รูปแบบการเตรียมการวันปิดค่าย (7) รูปแบบการประเมินผลค่าย และ (8) รูปแบบการวิจัยและพัฒนาค่าย รูปแบบที่ได้พัฒนาขึ้นได้รับการรับรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 4 คนจาก4 สาขาวิชาคือ การจัดค่ายเยาวชน การฝึกอบรม นันทนาการและการพักแรมการออกแบบระบบและสิ่งแวดล้อม ผลการตรวจสอบและรับรองอยู่ในเกณฑ์ดีมากโดยมีค่ามัธยฐานเท่ากับ 4.83 และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์เท่ากับ 0.33