การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการใช้ทักษะการสื่อ สารทางวาจาตามแนวคิดกลุ่มปฏิสัมพันธ์ที่มีต่อความสามารถทางการพูดของนัก เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรม การใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจา ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยนี้คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ปี การศึกษา 2538 โรงเรียนประยูรวงศาวาส สังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุง เทพมหานคร จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยการจับคู่คะแนน ภาคความรู้วิชา ภาษาไทย ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2537 เพื่อทดลองสอนการใช้ทักษะการสื่อ สารทางวาจาตามแนวคิดกลุ่มปฏิสัมพันธ์ และสอนตามปกติตามแผนการสอนที่ผู้วิจัย สร้างขึ้นเพื่อเปรียบเทียบผลของการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจา และเพื่อศึกษา ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจา โดย การทดสอบค่าที (t-test) ที่ระดับนัยสำคัญ .05 ผลของการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนกลุ่มทดลองที่เรียนโดยการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจาตาม แนวคิดกลุ่มปฏิสัมพันธ์มีคะแนนความรู้การใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจาไม่สูงกว่ากลุ่ม ควบคุมที่เรียนตามปกติ 2. นักเรียนกลุ่มทดลองที่เรียนโดยการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจาตาม แนวคิดกลุ่มปฏิสัมพันธ์มีความสามารถในการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจาด้านการเล่า เรื่องได้แก่ การใช้สีหน้า ท่าทาง เมื่อเริ่มปรากฎตัว และการใช้ท่าทางและ/หรือ อุปกรณ์การพูด ด้านการสนทนา ได้แก่ การพูดให้ผู้อื่นเข้าใจความหมายได้ชัดเจน และ การพูดได้เหมาะสมกับกาลเทศะ สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนกลุ่มทดลองที่เรียนโดยการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจาตาม แนวคิดกลุ่มปฏิสัมพันธ์มีความพึงพอใจต่อกิจกรรมการใช้ทักษะการสื่อสารทางวาจาอยู่ ในระดับมาก