การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสุขสมบูรณ์ ของนิสิตนักศึกษาระ ดับปริญญาบัณฑิต ในมหาวิทยาลัยจำกัดรับของรัฐ ทั้ง 9 แห่ง ในกรุงเทพมหานคร วิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขสมบูรณ์ของนิสิตนักศึกษา ทั้ง ด้านร่างกาย สังคม อารมณ์ สติปัญญา การเรียน และด้านจิตวิญญาณ และศึกษาสมการพยากรณ์ที่ทำนายความสุขสมบูรณ์ของนิสิตนักศึกษาแล้วนำเสนอรูปแบบการพัฒนาความสุขสมบูรณ์ของนิสิตนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ประกอบด้วย นิสิตนักศึกษาชั้นปีที่ 1 และชั้น ปีสุดท้ายทั้ง 4 สาขาวิชา คือ มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์กายภาพและเทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์สุขภาพ จำนวน 2,948 คน ได้รับ แบบสอบถามที่สมบูรณ์คืนจำนวน 2,280 คน คิดเป็นร้อยละ 77.34 ผลการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า นิสิตนักศึกษาส่วนใหญ่ (ร้อยละ 70.4) มีความสุขสมบูรณ์อยู่ในระดับปานกลาง ส่วนระดับสูงและระดับต่ำมีจำนวนใกล้เคียงกัน คือร้อยละ15.4 และ 14.2 ตามลำดับปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขสมบูรณ์ของนิสิตนักศึกษาในทางบวกระดับนัยสำคัญ .01 ได้แก่ เพศหญิงคะแนนคุณภาพบริการสวัสดิการและสภาพแวดล้อมในมหาวิทยาลัย และคะแนนความพฤติกรรมการเข้าร่วมกิจกรรมของนิสิตนักศึกษา ปัจจัยที่สัมพันธ์ในทางลบ ได้แก่ สาขาวิชาที่นิสิตนักศึกษาเรียน คือ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์กายภาพและเทคโนโลยี สาขาวิชามนุษยศาสตร์ และที่อยู่อาศัยที่เป็นบ้านของตนเอง สมการพยากรณ์มีความสามารถอธิบายความผันแปรของคะแนนความสุขสมบูรณ์ของนิสิตนักศึกษา ได้ร้อยละ 19.2 ความสมบูรณ์ = 277.974= 2.322 พฤติกรรมการร่วมกิจกรรม - 10.267 สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ฯเทคโนโลยี - 8.041 ที่พัก (บ้านตนเอง)- 8.426 สาขามนุษยศาสตร์ + 4.076เพศหญิง + .049 เวลาที่อ่านนิตยสารและหนังสือพิมพ์ ผู้วิจัยได้เสนอรูปแบบการพัฒนาความสุขสมบูรณ์ของนิสิตนักสึกษาโดยยึดนิสิตนักศึกษาเป็นศูนย์กลาง และการจัดการสวัสดิการ บริการ สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม สามารถพัฒนาความสุขสมบูรณ์ทั้ง 6 ด้านของนิสิตนักศึกษา ไปพร้อม ๆ กัน โดยใช้กลวิธี 8 ประการ ที่สามารถนำอักษรหลักมาเรียงเข้าเป็นคำว่า "WELLINSS" คือพิจารณาองค์รวมของความสมบูรณ์และปัจจัยประเมินความสุขสมบูรณ์เป็นระยะ ๆ ตั้งแต่แรกเข้าศึกษา คำนึงถึงค่านิยมความเชื่อของทุกคน เลือกผู้นำที่มีความผูกพันกับภาระงาน ปรับเปลี่ยนบรรทัดฐานของกลุ่ม ฝึกฝนทักษะที่จำเป็น จัดกลุ่มช่วยเหลือและกระตุ้นให้เกิดแนวคิดใหม่ ทั้งนี้รูปแบบการพัฒนามีลักษณะเป็นวงกลมซ้อนกัน 3 วงอันแสดงถึงความเคลื่อนไหวต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง รูปแบบดังกล่าวได้ผ่านการทดลองใช้ในลักษณะของโครงการกิจกรรมกลุ่มกับนิสิตหอพักจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแล้ว ข้อเสนอแนะเน้นว่า ควรมีการนำเครื่องมือที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นไปใช้กับนิสิตนักศึกษาตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนในชั้นปีที่ 1 เพื่อประเมินความสุขสมบูรณ์พฤติกรรมของนิสิตนักศึกษา และสภาพแวดล้อม สวัสดิการบริการในมหาวิทยาลัย ควรนำการทำนายปัจจัยความสุขสมบูรณ์มาใช้สร้างรูปแบบที่เหมาะสมและเป็นไปได้ในการพัฒนาความสมบูรณ์ของนิสิตนักศึกษาให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ในแต่ละมหาวิทยาลัย