การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา สภาพปัจจุบัน และอุปสรรคของโปรแกรมการผลิตมหาบัณฑิตภาคนอกเวลาราชการใน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลการวิจัย พบว่า หลักสูตรภาคนอกเวลาราชการจำนวน 8 หลักสูตร มีลักษณะดังนี้ การบริหารงาน มีนโยบายเป็นไปตามระเบียบ กฎเกณฑ์ของบัณฑิตมหาวิทยาลัยส่วนหนึ่ง มีบางส่วนที่หลักสูตรมีความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบายเอง โครงสร้างการบริหารงานเป็นอิสระตามรูปแบบของแต่ละหลักสูตร การดำเนินงาน มีลักษณะการประสานงานภายนอกคณะเป็นรูปแบบเดียวกัน คือ เป็นไปตามขั้นตอนการดำเนินงานที่กำหนดโดยบัณฑิตมหาวิทยาลัย ส่วนการประสานงานภายในคณะมีรูปแบบอิสระตามแต่หลักสูตรจะกำหนดการจัดการศึกษา มีความเห็นอิสระคล่องตัวมาก โครงสร้างหลักสูตรมีพื้นที่แบบที่เป็นแบบ ก และ แบบ 1 การรับเข้าศึกษา หลักสูตรส่วนใหญ่ไม่จำกัดสาขาวิชาที่สำเร็จการศึกษาและประสบการณ์การทำงาน มีบางหลักสูตรที่ไม่เป็นไปตามข้อกำหนด จำนวนที่คาดว่าจะรับเข้าศึกษามีจำนวนต่ำกว่าที่รับไว้จริง อัตราค่าเล่าเรียนแต่ละหลักสูตรจัดเก็บแตกต่างกันไป แต่อยู่ในขอบเขตที่บัณฑิตมหาวิทยาลัยกำหนด ด้านการเงิน มีข้อกำหนดให้หลักสูตรจัดสรรเงินคืนบัณฑิตมหาวิทยาลัยในปีที่ 2 ของการเปิดหลักสูตรจำนวน 200 บาท/หน่วยกิตเงินที่เหลือหลักสูตรสามรถจัดสรรเงินของตนเองอย่างอิสระ ส่วนเงินค่าตอบแทนและค่าสมมนาคุณแตกต่างกันไปตามอัตราค่าเล่าเรียนในแต่ละหลักสูตร จากความคิดเห็นของผู้บริหารและอาจารย์ผู้สอนพบว่า ส่วนใหญ่เห็นด้วยกับนโยบายของคณะกรรมการการบริหารหลักสูตร และเห็นว่าบทบาทของคณะกรรมการบริหารหลักสูตรทำให้การดำเนินงานเป็นไปตามเป้าหมาย แต่ควรปรับปรุงหลักสูตรเพื่อให้นิสิตภาคนอกเวลาราชการทุกหลักสูตรมีโอกาส เลือกศึกษาได้ทั้ง แบบ ก และ แบบ 1 ด้านการดำเนินงาน ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เห็นว่า อาจารย์ผู้สอนมีอิสระในการจัดการเรียนการสอนมากที่สุดข้อที่ควรปรับปรุงคือ เวลาที่เปิดให้บริการของห้องสมุด จากความคิดเห็นของนิสิตปัจจุบัน พบว่า นิสิตทราบวัตถุประสงค์ของหลักสูตรที่ศึกษาอยู่ชัดเจนมากที่สุด และมีโอกาสแสดงความคิดเห็นในห้องเรียนได้อย่างเสรี การเรียนการสอนทำให้เกิดแนวคิดใหม่ ๆ แต่การศึกษาแบบ ก มีข้อจำกัดด้านเวลาไม่สามารถทำวิทยานิพนธ์ให้ดีได้ และมีปัญหาเกี่ยว กับเวลาที่จะเข้าค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติมจากห้องสมุด ส่วนผู้ที่สำเร็จการศึกษา เห็นว่า สิ่งที่คาดหวังไว้ก่อนเข้าศึกษาเป็นไป ตามความคาดหวังมากที่สุด และส่วนใหญ่ได้รับประโยชน์จากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในชั้นเรียน นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ผู้เรียนเป็นผู้ใฝ่รู้ และมีความคิดเชิงวิเคราะห์สามารถนำความรู้ไปใช้ได้อย่างดี มีความเป็นผู้ได้อย่างมั่นใจมากขึ้น ด้านปัญญาและอุปสรรค พบว่า นโยบายการบริหารงานของบัณฑิตวิทยาลัยไม่ชัดเจน การรับเข้าศึกษาของหลักสูตรยังไม่เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดขาดบุคลากรที่มีประสิทธิภาพในการประสานงานภายในคณะ เวลาที่ให้บริการของบริการของแหล่งค้นคว้าไม่สนองตอบสำหรับนิสิตภายนอกเวลาราชการ