การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเปรียบเทียบการใช้หนังสืออ้างอิงของนิสิตระดับปริญญาตรีในห้องสมุดคณะ และหอสมุดกลาง สถาบันวิทยบริการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในด้านวัตถุประสงค์ความถี่ ภาษา ประเภทปริมาณ และปัญหาในการใช้หนังสืออ้างอิง ผลการวิจัย พบว่า นิสิตระดับปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ใช้หนังสืออ้างอิงในห้องสมุดคณะ มากกว่าหอสมุดกลาง สถาบันวิทยบริการ เมื่อเปรียบเทียบการใช้หนังสืออ้างอิงของนิสิตในห้องสมุดคณะ และหอสมุดกลางสถาบันวิทยบริการ ในด้านวัตถุประสงค์ ความถี่ ภาษา ปริมาณ และปัญหาในการใช้หนังสืออ้างอิง โดยส่วนรวมแล้วพบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน คือนิสิตส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการใช้หนังสืออ้างอิงเพื่อทำรายงาน / ภาคนิพนธ์มีความถี่ในการใช้หนังสืออ้างอิงไม่แน่นอน นิสิตใช้หนังสืออ้างอิงภาษาไทยโดยใช้หนังสืออ้างอิงในปริมาณ 1-5 เล่ม มากที่สุด ปัญหาที่นิสิตประสบในการใช้หนังสืออ้างอิง ทั้งในห้องสมุดคณะและหอสมุดกลาง สถาบันวิทยบริการคือ ไม่มีหนังสืออ้างอิงเล่มที่ต้องการใช้ ส่วนประเภทของหนังสืออ้างอิงที่นิสิตส่วนใหญ่ใช้พบว่า มีความแตกต่างกัน คือ ในห้องสมุดคณะใช้พจนานุกรมส่วนหอสมุดกลาง สถาบันวิทยบริการใช้นามานุกรม