การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัด กรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 9 ผู้วิจัยส่งแบบสอบถามไปยังกลุ่มตัวอย่างซึ่ง ประกอบด้วย ผู้บริหาร ผู้ช่วยผู้บริหาร ฝ่ายวิชาการ และครูผู้สอน จำนวนทั้ง สิ้น 701 ฉบับ ได้รับกลับคืน 642 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 91.58 วิเคราะห์ข้อ มูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนมีการบริหารหลักสูตรในระดับมากที่สุด 3 เรื่อง คือ (1) การจัดตารางสอนของครู สอดคล้องกับการจัดตารางเรียน และตารางการใช้ห้องเรียน (2) การจัดให้มีศูนย์รวมตารางสอนทุกวิชา (3) การกำกับดูแลและประเมินผลการเรียนให้เป็นไปตามระเบียบกระทรวงศึกษา ธิการ นอกนั้นโรงเรียนปฏิบัติในระดับมาก ส่วนครูผู้สอนมีการปฏิบัติในระดับ น้อย คือ (1) การร่วมชี้แจงให้ผู้ปกครองและผู้เกี่ยวข้องทราบบทบาทของตน เองที่จะช่วยให้การใช้หลักสูตรประสบผลสำเร็จ (2) การจัดนำนักเรียนออก เยี่ยมชม ทัศนศึกษา และฝึกงานในสถานประกอบการของท้องถิ่น (3) การวิ เคราะห์ข้อทดสอบแต่ละรายวิชา เพื่อหาข้อบกพร่องเพื่อพัฒนาเครื่องมือวัดและ ประเมินผลให้มีคุณภาพ นอกนั้นครูผู้สอนปฏิบัติในระดับมาก ด้านปัญหาพบว่า โรงเรียนมีปัญหาการบริหารหลักสูตรในระดับมาก คือ ปัญหาด้านความพอเพียงของบุคลากรและเวลาในการสำรวจข้อมูลพื้นฐานต่างๆ ปัญหาด้านความพอเพียงของบุคลากรที่ปฏิบัติหน้าที่ด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับหลักสูตร ปัญหาด้านงบประมาณในการจัดซื้อ จัดหาเอกสารหลักสูตรวัสดุ สื่ออุปกรณ์ ปัญหาด้านความพอเพียงของครูผู้สอนในรายวิชาเลือกเสรีที่โรงเรียนจัดขึ้น ปัญหาด้านการจัดกลุ่มนักเรียนที่เลือกเรียนวิชาใดวิชาหนึ่งมากเกิน ไป ปัญหาด้านความรู้ความเข้าใจของครูในการวิเคราะห์ข้อสอบ ปัญหาด้านงบประมาณในการดำเนินงานโครงการต่าง ๆ เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน ปัญหาด้านเวลาในการดำเนินงานนิเทศ ติดตามประเมินผล การปฏิบัติงานของบุคลากร นอกนั้นโรงเรียนพบปัญหาในระดับน้อย