การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษาว่าเทคนิคการผลิตในธุรกิจโรงแรมของประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ อย่างไรและ (2) เพื่อศึกษาถึงการประหยัดต่อขนาดของธุรกิจโรงแรม โดยใช้ข้อมูลระหว่างปี พ.ศ.2525-2532 กับการวิเคราะห์จากฟังก์ชันต้นทุนแบบtranslog ผลการศึกษาพบว่า เมื่อเฉลี่ยตลอดช่วงปี 2525-2532 อัตราการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคการผลิตในธุรกิจโรงแรมของประเทศไทยเมื่อมีการกำหนดให้ผลผลิตคงที่ มีอัตราเฉลี่ยร้อยละ 0.71 ต่อปีส่วนการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคการผลิต เมื่อกำหนดให้ปัจจัยการผลิตคงที่มีอัตราการเปลี่ยนแปลงเฉลี่ยร้อยละ 0.83 ต่อปี นอกจากนี้ ยังได้ข้อสรุปว่า การใช้ปัจจัยการผลิตในโรงแรมมีความยืดหยุ่นค่อนข้างต่ำและการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคการผลิตในธุรกิจโรงแรมเป็นการเปลี่ยนแปลงแบบ embodiment และมีลักษณะ "putty-clay"กล่าวคือ การพัฒนาทางเทคนิคการผลิตนี้ เกิดจากการนำเครื่องจักรและอุปกรณ์ทันสมัยใหม่มาใช้ และอัตราส่วนหนุนต่อแรงงานคงที่จนกระทั่งมีการใช้อุปกรณ์ใหม่นั้น จึงทำให้อัตราส่วนทุนต่อแรงงานเปลี่ยนไปคงที่ณ อัตราส่วนใหม่ สำหรับในเรื่องของการประหยัดต่อขนาด ได้ผลว่า ธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย ทุกพื้นที่มีการประหยัดต่อขนาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งธุรกิจโรงแรมมีอัตราผลตอบแทนต่อขนาดการผลิตสูงสุด เมื่อเปรียบเทียบกับธุรกิจโรงแรมพื้นที่อื่น