การวิจัยนี้ประสงค์จะวิเคราะห์ถึงการประหยัดจากขนาดของธุรกิจประกันวินาศภัยในประเทศไทย โดยศึกษาทางด้านต้นทุนและแยกเป็นแต่ละประเภทธุรกิจ ได้แก่ ธุรกิจประกันอัคคีภัย รถยนต์ สินค้า และจัดกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ในการวิจัยพบว่า ธุรกิจประกันแต่ละประเภทจะมีการประหยัดจากขนาดหรือไม่ ได้กำหนดแบบจำลองในรูปสมการถดถอยพหุคูณและเป็นสมการเชิงเดี่ยว โดยในแบบจำลองนั้นกำหนดให้ต้นทุนเฉลี่ยมีความสัมพันธ์กับขนาดของธุรกิจ และตัวแปรอื่นๆ ที่มีผลต่อต้นทุนเฉลี่ยคือ อัตราส่วนการรับเสี่ยงภัยไว้เอง (RETEN) และอัตราส่วนการถือสินทรัพย์ (TASTP) ในการศึกษาใช้ข้อมูลจากบริษัทประกันวินาศภัย จำนวน 59 บริษัท โดยเป็นแบบข้อมูลภาคตัดขวางร่วมกับอนุกรมเวลา ตั้งแต่ปี 2530-2534 นอกจากนี้ได้ทำการทดสอบว่า โครงสร้างต้นทุนของธุรกิจที่มีขนาดเล็กและขนาดใหญ่มีความแตกต่างกันหรือไม่ ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ธุรกิจประกันภัยรถยนต์ อัคคีภัย สินค้า มีโครงสร้างต้นทุนที่ไม่มีการประหยัดจากขนาด และพบว่าในธุรกิจประกันอัคคีภัยและสินค้า โครงสร้างต้นทุนเฉลี่ยของธุรกิจที่มีขนาดเล็กและขนาดใหญ่มีความแตกต่างกัน นอกจากนี้ในธุรกิจประกันภัยทั้ง 3 ประเภท การประกันต่อมีส่วนทำให้ต้นทุนเฉลี่ยลดลง ในขณะเดียวกัน อัตราส่วนการถือทรัพย์สินต่อเบี้ยประกันที่เพิ่มขึ้นจะทำให้ต้นทุนเฉลี่ยสูงขึ้นเล็กน้อยในธุรกิจประกันภัยรถยนต์