เนื่องจากธนาคารพาณิชย์ไทยมีบทบาทสำคัญต่อระบบเศรษฐกิจเป็นอย่างมาก เพราะเป็นแหล่งระดมเงินออมและเงินทุนภายในประเทศที่สำคัญที่สุด จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการศึกษาถึงประสิทธิภาพในด้านการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ว่า ธนาคารเหล่านี้มีการผลิตอยู่ในช่วงที่ต้นทุนในการดำเนินงานผันแปรเฉลี่ยลดลงหรือเพิ่มขึ้น โดยพิจารณาว่าธนาคารพาณิชย์ไทย แต่ละแห่ง และแต่ละขนาด มีการประหยัดต่อขนาดหรือไม่ ทั้งนี้ธนาคารที่มีการประหยัดต่อขนาด โอกาสที่จะขยายการให้บริการก็ทำได้มากขึ้น กอร์ปกับในอนาคตธนาคารพาณิชย์มีแนวโน้มที่จะมีการให้บริการในรูปแบบใหม่ๆ มากขึ้น เพื่อดึงดูดลูกค้า วิจัยนี้จึงจะศึกษาว่าถ้าธนาคารมีการขยายการให้บริการต่างๆ มากขึ้น ธนาคารแต่ละแห่งควรมีการให้บริการประเภทใดร่วมกัน จึงจะทำให้ต้นทุนเฉลี่ยต่อหน่วยลดลง โดยพิจารณาการประหยัดจากการขยายขอบเขตการผลิต ของธนาคารพาณิชย์แต่ละแห่ง โดยแบ่งบริการของธนาคารพาณิชย์เป็น 3 ประเภท คือ เงินลงทุนในหลักทรัพย์ เงินให้กู้ยืมและบริการอื่นๆ ในการศึกษาใช้ข้อมูลจากงบการเงิน ได้แก่ งบดุล และงบกำไรขาดทุนของธนาคารพาณิชย์ไทย 15 แห่ง ตั้งแต่ปี 2522-2534 ผลการวิจัยพบว่าธนาคารนครหลวงไทย จำกัด มีการประหยัดต่อขนาดมากที่สุด รองลงมาได้แก่ ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด นอกจากนี้ยังพบว่าธนาคารขนาดใหญ่ ซึ่งมีปริมาณเงินฝากสินเชื่อ และสินทรัพย์รวมกันตั้งแต่แสนล้านบาทขึ้นไป มีการประหยัดต่อขนาดค่อนข้างต่ำ พิจารณาการประหยัดจากการขยายขอบเขตการผลิต ธนาคารพาณิชย์แต่ละแห่งมีการประหยัดจากการขยายขอบเขตการผลิตในบริการต่างชนิดกัน เนื่องจากธนาคารแต่ละแห่งลงทุนในหลักทรัพย์ที่แตกต่างกัน ได้รับผลตอบแทนในอัตราที่ต่างกัน และการให้กู้ยืมของแต่ละธนาคารมีคุณภาพต่างกันอีกด้วย