การวิจัยมีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1)เพื่อศึกษาประวัติและความเป็นมาของประเพณีและสื่อพื้นบ้านต่าง ๆ ในวัฒนธรรมมอญในอำเภอพระประแดง2)เพื่อศึกษาบทบาทของสื่อพื้นบ้านในวัฒนธรรมมอญของชาวมอญ อำเภอพระประแดงในด้านต่าง ๆ ที่มีต่อตัวบุคคล ชุมชนมอญพระประแดงและสังคมชาวมอญโดยทั่วไปที่ส่งผ่านทางประเพณี พิธีกรรมและการละเล่นต่าง ๆ ในฐานะที่เป็นสื่อพื้นบ้าน 3)เพื่อศึกษาความคิดเห็นของชาวมอญ อำเภอพระประแดงเกี่ยวกับการรักษาสื่อพื้นบ้านต่าง ๆ ในวัฒนธรรม วิธีการศึกษาอาศัยการสัมภาษณ์แบบลึกกับท่านผู้รู้ในด้านนี้ จำนวน 15 คน และการสุ่มตัวอย่างจำนวน 240 คนโดยใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูล การวิเคราะห์ใช้การหาค่าร้อยละ และการหาค่าความแตกต่างไคสแควร์ ผลการวิจัยปรากฎว่า 1. จากการสัมภาษณ์พบว่าสื่อพื้นบ้านในวัฒนธรรมมอญในอำเภอพระประแดงมีความเป็นมายาวนาน ไม่ต่ำกว่า 180 ปี สามารถแบ่งเป็น 3 ช่วง ดัง นี้ (1)ระหว่างปี พ.ศ.2358-2470 (2) ระหว่างปี พ.ศ.2471-2499 และ (3) ระหว่างปี พ.ศ.2500-2538 พบว่าในแต่ละช่วงมีการเปลี่ยนแปลงทั้งรูปและบทบาท 2. บทบาทที่เด่นชัดของสื่อพื้นบ้านมอญที่มีต่อตัวบุคคล ได้แก่ ได้รับความสบายใจที่มีต่อชุมชนมอญได้แก่เชื่อมโยงความสัมพันธ์ภายในชุมชนและ ที่ มีต่อสังคมชาวมอญได้แก่การถ่ายทอดวัฒนธรรมของชาวมอญ 3. ระหว่างพื้นฐานความเชื่อทางศาสนาพุทธและความเชื่อเรื่องผี ซึ่งเป็นพื้นฐานของประเพณี พิธีกรรมและการละเล่นของชาวมอญ พบว่าชาวมอญ ในอำเภอพระประแดงระบุให้รักษาสื่อพื้นบ้านที่เกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนา พุทธมากกว่าความเชื่อเรื่องผี 4. การทดสอบสมมติฐานด้วยไคสแควร์ พบว่า ตัวแปรเพศ ไม่มีความแตกต่างในการระบุบทบาทของสื่อพื้นบ้านมอญที่มีต่อสังคมชาวมอญโดยทั่ว ไป ส่วนตัวแปรอายุ ระดับการศึกษาและประเภทของสื่อพื้นบ้าน มีความแตกต่างในการระบุบทบาทดังกล่าว