วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาทรรศนะเกี่ยวกับการศึกษาของไส บาบา โดยการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปรัชญาการศึกษากับปรัชญาอันเป็นพื้นฐานของท่าน ได้แก่ อภิปรัชญา ญาณวิทยา และจริยศาสตร์ ไส บาบา กล่าวว่าความจริงสูงสุดในจักรวาลนี้ตามความเชื่อของ คัมภีร์พระเวท คือ พรหมัน หรือ อาตมัน ซึ่งก็คือสิ่งเดียวกัน ความจริงสูงสุดนี้แผ่นซ่านแทรกซึมอยู่ทุกหนทุกแห่ง โดยเฉพาะภายในตัวของมนุษย์เองเป้าหมายในชีวิตของมนุษย์ก็คือ การบรรลุถึงซึ่งความรู้แจ้งในตัวคนบริสุทธิ์สละแล้วซึ่งกิเลสตัณหาความทะยานอยากทั้งปวง และนี่คือเป้าหมายของการศึกษามนุษย์จะต้องตระหนักถึงคุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ซึ่งมี 5 ประการคือ 1.สัตยะ (ความจริง) 2. ธรรมะ (ความประพฤติชอบ) 3. ศานติ(ความสงบสุข) 4. เปรมะ (ความรักความเมตตา) และ 5. อหิงสา(ความไม่เบียดเบียน)ไส บาบา เน้นถึงการศึกษาทางด้านศีลธรรม และจิตวิญญาณ หรืออาดมวิทยา โดยชี้ให้เห็นว่าความรักความเมตตาเป็นแกนกลางแห่งคุณค่าความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ การเปลี่ยนแปลงภายในของปัจเจกบุคคลเช่นนี้ จึงจะสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมได้อย่างแท้จริง