การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดทำดรรชนีของหนังสือ วิชาการที่จัดพิมพ์ โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย วิเคราะห์ลักษณะดรรชนีที่ปรากฏในหนังสือวิชาการ ศึกษาวิธีการจัดทำดรรชนีตลอดจนปัญหาในการทำและสาเหตุของการไม่ทำดรรชนีของผู้เขียนหนังสือวิชาการ ผลการวิจัยพบว่า สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่มีนโยบายการจัด ทำดรรชนีหนังสือวิชาการอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร มีเพียงสำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแห่งเดียวที่กำหนดนโยบายการจัดทำดรรชนีหนังสือวิชาการ จากการสำรวจหนังสือวิชาการที่มีดรรชนีทั้งหมด 110 รายการพบว่า ส่วนใหญ่เป็นหนังสือในสาขาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี (84 รายการ) รองลงมาเป็นหนังสือในสาขาวิชาสังคมศาสตร์ (14 รายการ) และสาขาวิชามนุษยศาสตร์ (12 รายการ) ตามลำดับ ประเภทของดรรชนีที่จัดทำคือดรรชนีรวม ปริมาณหน้าของดรรนีโดยเฉลี่ย คิดเป็นร้อยละ 3.37 ต่อเล่ม ดรรชนีส่วนใหญ่ไม่มีรายการโยง การจัดเรียงลำดับดรรชนีใช้วิธีเรียงอักษรต่อ อักษร การลงรายการศัพท์ดรรชนีใช้ทั้งหัวเรื่องใหญ่และหัวเรื่องรอง การระบุเลขหน้าใช้วิธีเว้นระยะให้เลขหน้าอยู่ในแนวเดียวกัน การวางรูปหน้าแบ่งเป็น2 คอลัมน์ ดรรชนีหนังสือส่วนใหญ่มีตัวอักษรกำกับกลุ่มพยัญชนะ ส่วนใหญ่ใช้ภาษาไทยอย่างเดียว ปัญหาที่ผู้เขียนส่วนใหญ่ประสบคือ การทำดรรชนีทำให้สิ้นเปลืองเวลาและค่าใช้จ่ายในการจัดเตรียมต้นฉบับมากขึ้นและสาเหตุที่ผู้เขียนส่วนใหญ่ไม่ทำดรรชนี คือ สำนักพิมพ์ไม่ได้ระบุให้ทำดรรชนีหนังสือ