งานวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงตัวแปรที่มีผลต่อการทำแห้งสับปะรดด้วยวิธี การออสโมซิสโดยใช้ซูโครสไซรัปที่ความเข้มข้น 65 degree C Brik ในขั้นแรกศึกษาถึงผลของอุณหภูมิ และเวลาในการออสโมซิสต่อลักษณะเนื้อสัมผัสของสับปะรดหลังการออสโมซิส โดยแปรอุณหภูมิในการออสโมซิสเป็น 50, 60 และ70 องศาเซลเซียสและ แปรเวลาในการออสโมซิส เป็น 5, 6 และ 7 ชั่วโมงผลจากการทดลองพบว่าสภาวะที่เหมาะสมคือ 60 องศาเซลเซียส 5 ชั่วโมงขั้นตอนที่ 2 ศึกษาผลของ water loss/soild gain ratio ต่ออัตราการทำแห้งและคุณภาพของผลิตภัณฑ์สับปะรดแห้ง โดยแปรเวลาในการออสโมซิสเป็น 4, 5, 6และ 7 ชั่วโมง และอบแห้งที่อุณหภูมิ 70 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 0, 90, 180,270, 360, 450 และ 540 นาที พบว่าเมื่อเวลาในการออสโมซิสเพิ่มชิ้นมีผลทำให้อัตราการอบแห้งลดลง เนื่องจาก soild gain ที่เพิ่มขึ้นจะขัดขวางการเคลื่อนที่ออกของน้ำในสับปะรดและเลือก water loss/solid gain ratio 2.09เนื่องจากมีคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูง โดยใช้เวลาในการอบแห้งเป็น470 นาที ขั้นตอนที่ 3 ศึกษาผลของการนำซูโครสไซรัปมาใช้ซ้ำ พบว่าสามารถนำไซรัปจากการใช้ซ้ำมาใช้ได้ 7 ครั้ง โดยไม่มีผลต่อ water loss และSolid gain และการยอมรับทางประสาทสัมผัสของผลิตภัณฑ์ (P>0.05) ในขั้นตอนต่อไปได้แปรปริมาณโซเดียมคลอไรด์และปริมาณแคลเซียมคลอไรด์ที่ใช้ร่วมกับซูโครสไซรัป พบว่า โซเดียมคลอไรด์สามารถช่วยเพิ่ม water lossและ Soild gain อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P(...)0.05) ส่วนแคลเซียม-คลอไรด์ช่วยเพิ่ม water loss และลด Solid gain อย่างมีนัยสำคัญทางสถิต(P(...)0.05) แต่คะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสของผลิตภัณฑ์ที่ได้ต่ำกว่า ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ไม่ใช้โซเดียมคลอไรด์และแคลเซียมคลอไรด์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P(...)0.05) ในขั้นสุดท้ายนำสับปะรดที่ผ่านการออสโมซิสในซูโครสไซรัป 65 degree c Brik ที่ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 5 ชั่วโมงที่อบแห้งที่ 70 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 470 นาที มาศึกษาอายุการเก็บของผลิตภัณฑ์โดยบรรจุในถุง OPP/LDPE ที่เปิดผนึก และเก็บรักษาที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 2 เดือน พบว่า ผลิตภัณฑ์มีความชื้นลดลง(P(...)0.05) แต่ยังคงได้รับการยอมรับจากผู้ทดสอบ