การดำเนินคดีแพ่งนั้นแต่เดิมถือว่าเป็นเรื่องของกฎหมายเอกชนเพราะเป็นกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับสิทธิเรียกร้องของเอกชน ต่อมาเมื่อมีการดำเนินคดีของเอกชนในบางเรื่องซึ่งมีผลกระทบต่อสาธารณชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีผู้ที่เกี่ยวข้องกับการฟ้องร้องคดีเป็นจำนวนมาก วิธีพิจารณาที่เป็นเรื่องของกฎหมายเอกชนย่อมมีขีดจำกัดและการฟ้องคดีโดยบุคคลจำนวนมากยังส่งผลเสียถึงเรื่องเกียรติยศของคู่ความตลอดจนสร้างความเสียหายทางด้านเศรษฐกิจเป็นส่วนรวมอีกด้วย ผู้วิจัยพบว่ารัฐได้เข้ามรควบคุมการฟ้องคดีของเอกชนในกรณีที่การฟ้องคดีมีผลกระทบต่อส่วนรวม แม้แต่ในประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นประเทศที่มีระบบเศรษฐกิจเสรียังมีการออกกฎหมายเข้าควบคุมการฟ้องคดีที่เรียกว่า "CLASS ACTION" ซึ่งเป็นกระบวนพิจารณาที่มุ่งประสงค์จะรวบรวมจำนวนผู้เสียหายที่ได้รับความเสียหายจากมูลเหตุแห่งคดีเดียวกันเข้าเป็นกลุ่มเพื่อให้ดำเนินคดีมีเพียงให้มีผู้แทนในการดำเนินคดี การดำเนินคดีของผู้แทนในการดำเนินคดีนั้นย่อมมีผลผูกพันเสียหายทุกคนที่อยู่ในกลุ่ม ส่วนในประเทศไทยนั้นใช้วิธีการกำหนดวิธีพิจารณาพิเศษใช้ในพระราชบัญญัติต่างๆ ที่เปิดโอกาสให้เอกชนฟ้องคดีตามกฎหมายเหล่านั้นเช่น พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ.2535 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาความแรงงาน พ.ศ.2522 และพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2489 ผู้วิจัยพบว่าในกรณีของประเทศไทย กระบวนพิจารณาพิเศษที่กำหนดใช้โดยพระราชบัญญัติฉบับต่างๆ ยังไม่อาจแก้ไขข้อขัดข้องในเรื่องของการฟ้องคดีได้ทั้งหมดเพราะกฎหมายพิเศษใช้ได้กับกรณีบางกรณีโดยเฉพาะเจาะจงเท่านั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอแนะว่าควรจะได้มีการปรับปรุงกฎหมายวิธีพิจารณาในส่วนของการฟ้องคดีโดยบุคคลจำนวนมากโดยใช้แนวของ "CLASSACTION" ตามแบบของประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นพื้นฐาน