การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ของกองทุนยาและเวชภัณฑ์ประจำหมู่บ้านในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดหนึ่งของเวลาตัวอย่างที่ศึกษา ได้แก่ กรรมการกองทุนยาทั้งหมดในเขตหนองจอก ยกเว้นกองทุนยาที่ล้มเลิกไปนานเกินกว่า 5 ปี จำนวน 517 คน และเจ้าหน้าที่สาธารณสุขทุกระดับที่เกี่ยวข้อง15 คน ทำการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ในกลุ่มกรรมการ และการสัมภาษณ์แนวลึกในกลุ่มเจ้าหน้าที่ ผลการศึกษาพบว่า กรรมการกองทุนยาส่วนมากเป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 41-60 ปี สมรสแล้ว จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ประกอบอาชีพทางด้านเกษตรกรรม มีรายได้เฉลี่ยระหว่าง 25,001-60,000 บาทต่อปี ทำงานในกองทุนยามาเป็นเวลามากกว่า 4 ปี มีทัศนคติในเชิงบวกต่อกองทุนยาและมีความเข้าใจในวัตถุประสงค์ของกองทุนยาดี ในด้านของระบบการทำงานพบว่า กองทุนยาส่วนมากมีผู้รับผิดชอบการดำเนินงานเพียงคนเดียวคือผู้ขายยา ในด้านการประสานงานระหว่างกรรมการ พบว่า มีกองทุนยาที่ไม่ได้จัดประชุมกรรมการสูงถึงร้อยละ 49 การดำเนินงานด้านอื่นๆ เช่นการทำบัญชี พบว่า มีกองทุนยาที่ไม่ได้จัดทำบัญชี ร้อยละ 49 และไม่เคยตรวจบัญชีเลย ร้อยละ 88.2 ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญในการดำเนินงานของกรรมการคือ ปัญหาด้านการหมุนเวียนยาบางชนิดที่ขายไม่ได้ ปัญหาด้านการขาดความร่วมมือในการดำเนินงานของคณะกรรมการ ส่วนในด้านของเจ้าหน้าที่พบว่า เจ้าหน้าที่ส่วนมากมีทัศนคติที่ดีต่อกองทุนยา โดยเฉพาะในด้านหลักการของกองทุน แต่มีความเห็นว่ากองทุนยายังไม่เหมาะที่จะจัดตั้งในพื้นที่ที่เจริญแล้ว มีความเข้าใจในวัตถุประสงค์ของกองทุนยาดี และมีความเห็นว่ากองทุนยาควรปรับเปลี่ยนรูปแบบไปเพื่อที่จะดำรงอยู่ได้ในอนาคต ในด้านการติดตามนิเทศงานพบว่า เจ้าหน้าที่ส่วนมากขาดการติดตามงานอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากมีปัญหาในด้านของอัตรากำลัง ภาระงานที่มีมาก และการเดินทางเข้าสู่ชุมชนไม่สะดวก พบว่า รายได้ ประสบการณ์การทำงาน ทัศนคติของกรรมการและระบบการสนับสนุนและนิเทศงานของเจ้าหน้าที่มีความสัมพันธ์ต่อการดำรงอยู่และล้มเลิกของกองทุนกลุ่มยาที่นิยมมากที่สุดคือ กลุ่มยาแก้ปวดลดไข้