การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเบื้องต้นเชิงสำรวจ มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาถึงความคิดเห็นในการอยู่ร่วมกันกับผู้ติดเชื้อเอชไอวีของบุคคลผู้อยู่ในกลุ่มอายุที่มีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศสัมพันธ์สูง ในเขตกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยภายนอกทางสังคมระดับมหภาค อันได้แก่เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้เฉลี่ย และสภาพทางการสมรสมีความสัมพันธ์เชิงสัมพัทธ์กับปัจจัยภายนอกทางพฤติกรรมอันได้แก่ ลักษณะทางเพศสัมพันธ์ แต่ปัจจัยภายนอกทั้งสองประเภทนี้ไม่มีความสัมพันธ์กับความรู้และความเชื่อต่อโรคติดเชื้อเอชไอวีของบุคคล และไม่อาจส่งผลกระทบต่อความคิดเห็นในการอยู่ร่วมกันกับผู้ติดเชื้อเอชไอวีทั้งในทางตรงหรือโดยส่งผ่านในเชิงกันชน จากการศึกษาเป็นรายกรณีเพื่อแสดงถึงภาพลักษณ์ของกลุ่มตัวอย่างพบว่าบทบาทของบุคคลจะถูกกำหนดตามวัฒนธรรมย่อยของแต่ละกลุ่มสังคมที่ตนเป็นสมาชิกและจะแสดงออกตามลักษณะความเป็นคู่สัมพันธภาพระหว่างบุคคล ซึ่งบทบาทที่แสดงออกนั้นมีความแตกต่างไปตามลักษณะของสังคม กล่าวคือในสังคมเมืองจะมุ่งเน้นบทบาทความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจเป็นหลัก ในขณะที่สังคมชนบทจะมุ่งเน้นบทบาทความสัมพันธ์ทางด้านเครือญาติและชาติพันธุ์เป็นหลัก จึงก่อให้เกิดความแปลกแยกในบทบาทตามมุมของของแต่ละสังคม