การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมตามโปรแกรมของเดลลี่ ต่อพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียงเฉลิมพระเกียรติ วิทยาเขตยศเส จำนวน 16 คน ที่ทำแบบวัดพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสม (CSES) ได้คะแนนต่ำของกลุ่มและต่ำกว่าเกณฑ์กลางของแบบวัดและสมัครใจเข้าร่วมการวิจัยสุ่มแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 8 คน เป็นเพศหญิงทั้งหมด กลุ่มทดลองเข้ารับการฝึกพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมตามโปรแกรมของเดลลี่เป็นเวลา 5สัปดาห์ สัปดาห์ 2 ครั้ง ครั้งละ 3 ชั่วโมง รวมเวลาทั้งสิ้น 30 ชั่วโมงโดยผู้วิจัยเป็นผู้นำเป็นเวลา 5 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 3 ชั่วโมง รวมเวลาทั้งสิ้น 30 ชั่วโมง โดยผู้วิจัยเป็นผู้นำการฝึก กลุ่มควบคุมไม่ได้รับการฝึกมีการเรียนการสอนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือแบบวัดพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสม (CESS) ฉบับภาษาไทยซึ่งคุณวงพักตร์ ภู่พันธ์ศรี แปลจาก The College Self-ExpressionScale:CSES ของ Galassi และคณะ และดัดแปลงข้อความบางประการเพื่อให้สอดคล้องกับสภาพสังคมไทย รูปแบบการวิจัยเป็นแบบกลุ่มควบคุมทดสอบก่อนหลัง และติดตามผลหลังเสร็จสิ้นการฝึก 1 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มทดลองและกลุ่มทดลองเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ซึ่งวัดก่อนหลังและระยะติดตามผล 1 เดือนด้วยการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมเพิ่มมากกว่าก่อนเข้ารับการฝึกและคงอยู่ในระยะติดตามผล 1 เดือนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 ทั้งในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล 1 เดือน