วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2537

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมตามโปรแกรมของเคลลี่ ต่อพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมของนักเรียนพยาบาลชั้นปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษษพยาบาลชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวพระเกียรติ วิทยาเขตยศเส จำนวน 16 คน ที่ทำแบบวัดพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสม (CSES) ได้คะแนนต่ำของกลุ่มและต่ำกว่าเกณฑ์กลางของแบบวัดและสมัครใจเข้าร่วมการวิจัยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 8 คนเป็นเพศหญิงทั้งหมด กลุ่มทดลองเข้ารับการฝึกพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมตามโปรแกรมของเคลลี่ เป็นเวลา 5 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 3 ชั่วโมง รวมเวลาทั้งสิ้น 30 ชั่วโมง โดยผู้วิจัยเป็นผู้นำการฝึก กลุ่มควบคุมไม่ได้รับการฝึกมีการเรียนการสอนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือแบบวัดพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสม (CSES) ฉบับภาษาไทยซึ่งคุณวงพักตร์ ภู่พันธ์ศรีแปลจาก The College Self-Expression Scale : CSES ของ Galassi และคณะ และดัดแปลงข้อความบางประการ เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพสังคมไทย รูปแบบการวิจัยเป็นแบบกลุ่มควบคุมทดสอบก่อนหลัง และติดตามผลหลังเสร็จสิ้นการฝึก 1 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มทดสอลและกลุ่มทดลองเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ซึ่งวัดก่อนหลังและระยะติดตามผล 1 เดือน ด้วยการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมเพิ่มมากกว่าก่อนเข้ารับการฝึกและคงอยู่ในระยะติดตามผล 1 เดือน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมการแสดงออกอย่างเหมาะสมมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทั้งในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล 1 เดือน