การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้กิจกรรมพัฒนาภาษาที่มีต่อภาษา ด้านการฟังและการพูดของเด็กกำพร้า อายุ 3 ถึง 4 ปีใน สถานสงเคราะห์ของกรมประชาสงเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า 1. เด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมพัฒนาภาษาและเด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมปกติ มีคะแนนความสามารถด้านการฟังหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. เด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมพัฒนาภาษาและเด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมปกติ มีคะแนนความสามารถด้านการพูดหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. เด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมพัฒนาภาษา มีคะแนนความสามารถด้านการฟังสูงกว่าเด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมปกติอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. เด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมพัฒนาภาษา มีคะแนนความสามารถด้านการพูดสูงกว่าเด็กกำพร้าที่ได้รับการฝึกด้วยกิจกรรมปกติอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01