การปรับสภาพวัสดุทางการเกษตร อันได้แก่ ฟางข้าว แกลบ รำข้าวและชานอ้อย ซึ่งบดและร่อนคัดขนาด 50 เมซ(mesh) ด้วยวิธีต่างๆ ทั้งทางกายภาพ และ/หรือทางเคมี ก่อนการย่อยด้วยเอนไซม์เซลลูเลสจากTrichoderma reesei และเบตา-กลูโคลิเดส จาก Aspergilusniger พบว่า วิธีที่เหมาะสมในการปรับสภาพ ฟางข้าว และชานอ้อย คือการใช้ 1% NaOH ที่อุณหภูมิ 120 degree C ความดัน 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว เป็นเวลา 15 นาที สำหรับแกลบและรำข้าว คือการใช้ 1% NaOHที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 30 และ 10 นาที ทำการย่อยวัสดุปรับสภาพนี้ด้วยเซลลูเลส และเบตากลูโคลิเดส ที่ความเข้มข้น 656 และ 16 หน่วยต่อกรัมน้ำหนักแห้งจะสามารถปลดปล่อยน้ำตาลรีดิวซ์ 897.5 1040.5 30.5 และ375.5 มก.ต่อกรัมวัสดุทางการเกษตร ตามลำดับ สภาวะที่เหมาะสมต่อการทำงานของเซลลูเลส และเบตา-กลูโคลิเดส ในการย่อยวัสดุที่ผ่านการปรับสภาพ คือเอนไซม์ 40 และ 60 หน่วยต่อกรัม วัสดุทางการเกษตร ตามลำดับ ย่อยสารละลาย 4% (น้ำหนัก/ปริมาตร)ของวัสดุทางการเกษตรที่ผ่านการปรับสภาพแล้วด้วยวิธีที่เหมาะสมใน 0.05M อะซีเตทบัฟเฟอร์ ความเป็นกรดด่าง 4.8 ที่อุณหภูมิ 40 degree Cอัตราการเขย่า 200 รอบ/นาที เป็นเวลา 24 ชั่วโมง พบว่า ไฮโดรเลเสทของชานอ้อย สามารถใช้เลี้ยงรา Penicillium sp. สายพันธุ์ 61เพื่อการผลิตเอนไซม์เดกซ์แทรนเนสได้ดี โดยสูตรอาหารดัดแปลงที่ใช้จะประกอบด้วย 0.1%ไฮโดรไลเสทของชานอ้อย(น้ำหนัก/ปริมาตร คิดเป็นปริมาณกลูโคส) เป็นแหล่งคาร์บอน 1.0% เดกซ์แทรน เป็นสารชักนำการสร้างเอนไซม์ 0.2% NaNO3 เป็นแหล่งไนโตรเจน ปรับความเป็นกรดด่างเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้อเป็น 6.0 โดย 0.2% ของสารสกัดจากยีสต์ก็มีผลต่อการสร้างเอนไซม์ด้วย ผลผลิตของเดกซ์แทรนเนสที่ได้จะอยู่ในระหว่าง 35-42 หน่วยต่อมล. อาหารเลี้ยงเชื้อ