การประเมินผลยาเม็ดเมเฟนามิก แอชิต ชนิดเคลือบฟิล์ม ขนาด500 มิลลิกรัม จำนวน 4 บริษัท ผลการศึกษาในหลอดทดลองพบว่า ยาเม็ดของทุกบริษัท มีการแตกกระจายตัวได้มาตรฐานที่กำหนดใน BP 1988ค่าอัตราเร็วคงที่ของการละลายจากยาเม็ดของทุกบริษัทในอัลคาไลน์บอเรตบัฟเฟอร์ pH 9.0 +- 0.1 มีค่าตั้งแต่ 0.06 ถึง 0.20 ต่อนาที ค่าอัตราเร็วคงที่ของการละลายของยาจากยาเม็ดของบริษัท c มีค่าสูงกว่าค่าเดียวกันจากยาเม็ดของบริษัท A,B และ D อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) การเปรียบเทียบการเอื้อประโยชน์ในร่างกายของยาเม็ดแมเฟนามิกแอชิต ของทั้ง 4 บริษัท กระทำในอาสาสมัครชายไทย สุขภาพดี จำนวน12 คน โดยใช้แบบแผนการทดลองข้าม อาสาสมัครได้รับยาเม็ดชนิดเคลือบฟิล์มขนาด 500 มิลลิกรัม 1 เม็ดครั้งเดียว วัดระดับยาในพลาสมา โดยวิธีPHLC แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ เพื่อหาค่าพารามิเตอร์ทางเภสัชจลนศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าค่าความเข้มข้นของยาสูงสุดในพลาสมา, เวลาที่ความเข้มข้นของยาสูงสุดในพลาสมา, และพื้นที่ใต้เส้นโค้งระหว่างความเข้มข้นของยาในพลาสมากับเวลาของยาของเฉพาะบริษัทB มีความแตกต่างกับค่าชนิดเดียวกันของยาบริษัท A, C และ D อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (P < 0.05) แสดงว่า ยาเม็ดของบริษัท A, C และ D มีความสมมูลกันในร่างการ ในขณะที่ยาของบริษัท B ให้การเอื้อประโยชน์ในร่างกายน้อยกว่ายาเม็ดของบริษัท A, C และ D การเอื้อประโยชน์สัมพันธ์ในร่างการของยาเม็ดของบริษัท B, C และ D เมื่อเทียบกับยาเม็ดของบริษัทA มีค่าเท่ากับ 43.16, 86.16 และ 97.38 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ภาสัชจลนศาสตร์ของยาเม็ดเมเฟนามิก แอชิต ชนิดเคลือบฟิล์มสามารถอธิบายได้ด้วยแบบจำลองชนิดเปิดสองห้อง ค่าอัตราเร็วคงที่ของการดูดซึมยาระหว่าง 1.74 ถึง 2.33 ต่อชั่วโมงและค่าครึ่ง ชีวิตของยาวัดได้ระหว่าง 3.81 ถึง 4.74 ชั่วโมง การศึกษาความสัมพันธ์เชิงเส้นระหว่างข้อมูลในหลอดทดลองและข้อมูลในร่างกาย พบว่า ค่าเวลาที่ใช้ในการแตกกระจ่ายตัวของยาเม็ด และค่าอัตราเร็วคงที่ของการละลายของยาจากยาเม็ดไม่มีความสัมพันธ์กับค่าความเข้มข้นของยาสูงสุดในพลาสมา, เวลาที่ความเข้มข้นของยาสูงสุดในพลาสมาและพื้นที่ใต้เส้นโค้งระหว่างความเข้มข้นของยาในพลาสมากับเวลา ซึ่งหมายความว่า ไม่สามารถใช้ข้อมูลในหลอดทดลองมาคาดคะเนการเอื้อประโยชน์ในร่างการของยาเม็ดเมเฟนามิก แอชิต ชนิดเคลือบฟิล์มได้