การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อการศึกษาถึงความหมายความเป็นมาพัฒนาการและโครงสร้างทางกฎหมายของการคุมประพฤตินิติบุคคล และวิเคราะห์โครงสร้างทางกฎหมายการคุมประพฤตินิติบุคคลของต่างประเทศเปรียบเทียบกับโครงสร้างทางกฎหมายการคุมประพฤติของประเทศไทย วิเคราะห์ถึงวัตถุประสงค์ของการคุมประพฤติ ข้อดีข้อเสียและความเป็นไปได้ที่จะนำการคุมประพฤตินิติบุคคลมาปรับใช้ในประเทศไทยในอนาคต โดยศึกษาเฉพาะกรณีห้างหุ้นส่วนจดทะเบียนและบริษัทจำกัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ผลการวิจัยพบว่า ในประเทศสหรัฐอเมริกากฎหมายของรัฐบาลกลางซึ่งเป็นกฎหมายแม่แบบบัญญัติให้นิติบุคคลต้องรับผิดทางอาญาและให้อำนาจศาลในการที่จะคุมประพฤตินิติบุคคลได้โดยการรอการลงโทษปรับและการกำหนดเงื่อนไขเพื่อคุมประพฤติ โดยให้นิติบุคคลรายงานกิจการนิติบุคคล ชดใช้ค่าเสียหายทางอาญา การกระทำงานบริการสังคมและเงื่อนไขอื่น ๆ เนื่องจากโทษปรับไม่เพียงพอที่จะทำให้นิติบุคคลเกรงกลัวต่อกฎหมาย สำหรับในประเทศไทยศาลยอมรับที่จะให้นิติบุคคลมีความรับผิดทางอาญาและสามารถใช้วิธีการคุมประพฤติในส่วนของการสืบเสาะ และพินิจกับจำเลยซึ่งเป็นนิติบุคคลแต่ไม่สามารถที่จะควบคุมและสอดส่องนิติบุคคลได้ เนื่องจากบทบัญญัติกฎหมายที่มีอยู่ไม่ให้อำนาจศาลที่จะคุมประพฤตินิติบุคคล การคุมประพฤตินิติบุคคลมีวัตถุประสงค์หลายประการ คือมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการลงโทษการป้องกันการกระทำผิด การตัดโอกาสมิให้กระทำผิดอีกและการแก้ไขเปลี่ยนแปลงนิติบุคคลโดยเน้นหนักที่การลงโทษและเพื่อปกป้องและคุ้มครองสังคมให้ปลอดภัยจากอาชญากรรมโดยการป้องกันการทำผิดขึ้นอีกวิธีการคุมประพฤตินิติบุคคลมีทั้งข้อดีและข้อเสียในการนำมาใช้ โดยข้อดีสามารถลงโทษจำเลยให้เห็นเป็นรูปธรรมมากกว่า ในอนาคตสมควรนำวิธีการคุมประพฤตินิติบุคคลมาปรับใช้ในประเทศไทย โดยใช้เป็นมาตรการเสริมกับโทษปรับ และริบทรัพย์สินเพื่อป้องกันอาชญากรรมที่ก่อความเสียหายแก่เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติโดยใช้กับนิติบุคคล อันได้แก่ห้างหุ้นส่วนจดทะเบียนและบริษัทจำกัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์