การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียว เพื่อศึกษาผลของกลุ่มช่วยเหลือตนเองต่อความรู้สึกมีภาระ และความผาสุกในชีวิตของผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อม กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้สูงอายุซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะสมองเสื่อม และมีคุณสมบัติตามที่กำหนด จำนวน 10 ราย กลุ่มทดลองได้รับการเข้าร่วมกลุ่มช่วยเหลือตนเอง โดยมีระยะเวลาในการเข้ากลุ่มทั้งสิ้น 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ผู้วิจัยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลในระยะก่อนการทดลองระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้นทันที และระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้นไปแล้ว 4 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ความรู้สึกมีภาระ และแบบประเมินความผาสุกในชีวิต สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียววัดซ้ำ และการเปรียบเทียบเชิงพหุคูณด้วยวิธี LSD ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ 1. ผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อมที่ได้รับการเข้ากลุ่มช่วยเหลือตนเองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้สึกมีภาระระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้นทันที และหลังการทดลองเสร็จสิ้น 4 สัปดาห์ต่ำกว่าระยะก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และในระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้น 4 สัปดาห์มีคะแนนเฉลี่ยความรู้สึกมีภาระต่ำกว่าระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้นทันที อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. ผู้ดูแลผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อมที่ได้รับการเข้ากลุ่มช่วยเหลือตนเองมีคะแนนเฉลี่ยความผาสุกในชีวิตระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้นทันที และระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้น 4 สัปดาห์ สูงกว่าระยะก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และในระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้น4 สัปดาห์มีคะแนนเฉลี่ยความผาสุกในชีวิตสูงกว่าระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้นทันที อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01