การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างแบบวัดพหุปัญญาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบวัด และสร้างปกติวิสัยของแบบวัด เครื่องมือที่ใช้คือแบบวัดพหุปัญญาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามทฤษฎีพหุปัญญาของการ์ดเนอร์ 8 ด้านได้แก่ ภาษา ตรรกะและคณิตศาสตร์ มิติ ร่างกายและการเคลื่อนไหว ดนตรี มนุษยสัมพันธ์ การเขาใจตนเอง และธรรมชาติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดชลบุรี จำนวน 800 คน วิเคราห์ สถิติเชิงบรรยายโดยใช้โปรแกรม SPSS for Windows และตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบวัดพหุปัญญาด้วยวิธีวิเคระห์องค์ ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง โดยใช้โปรแกรมลิสเรล 8.50 ผลการวิจัยพบว่า 1. แบบวัดพหุปัญญาจำนวน 60 ข้อ มีความตรงเชิงเนื้อหาทุกข้อ ความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายในตามวิธีการของครอนบาค ของแบบวัดพหุปัญญาทั้งฉบับเท่ากับ 0.84 มีดัชนีความยากของข้อสอบระหว่าง 0.39-0.83 มีดัชนีอำนาจจำแนกของข้อสอบระหว่าง 0.21-0.85 2. แบบวัดพหุปัญญามีความตรงเชิงโครงสร้างอยู่ในเกณฑ์ดี องค์ประกอบ 8 องค์ประกอบ และข้อสอบทั้ง 60 ข้อมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีค่าไค-สแควร์ (Chi-square) เท่ากับ 1204.27

p=1.00 ที่องศาอิสระเท่ากับ 1461 และดัชนีวัดความกลมกลืน (GFI) เท่ากับ 0.95 ดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) เท่ากับ 0.94 ดัชนีวัดระดับความสอดคล้องเปรียบเทียบ (CFI) เท่ากับ 1.00 3. ปกติวิสัยของแบบวัดพหุปัญญาจำแนกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ผู้ที่มีพหุปัญญาระดับสูงมีตำแหน่งเปอร์เซนไทล์ตั้งแต่ 78 ชึ้นไป ผู้ที่มีพหุปัญญาระดับปานกลาง มีตำแหน่งเปอร์เซนไทล์อยู่ระหว่าง 27-77.9 ผู้ที่มีพหุปัญญาระดับต่ำ มีตำแหน่งเปอร์เซนไทล์ตั้งแต่ 23.9 ลงไป