การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างเครื่องมือวัดและประเมินผลภาคปฏิบัติด้วย ตัวอย่างงาน (วงจรควบคุมสัญญาณอัตโนมัติ) และพัฒนาจุดตัด (Passing Score) ที่เหมาะสม ของเกณฑ์การประเมินผลในแต่ละด้าน และรวมทั้งฉบับ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ตัวอย่างงานพร้อมกับใบงานสำหรับประเมินผลภาคปฏิบัติ และส่วนที่เป็นแบบสังเกต ตัวอย่างงานและใบงานสำหรับประเมินผลภาคปฏิบัติ ได้จากการวิเคราะห์งาน โดยใช้ เทคนิคการเลือกและรวบรวมองค์ประกอบที่สำคัญของงาน และให้ผู้เชี่ยวชาญกำหนดความ สำคัญและประเมินความสอดคล้องระหว่างความเป็นตัวแทนงาน เกณฑ์และน้ำหนักคะแนน ที่เหมาะสม แบบสังเกตการปฏิบัติ ได้จากการวิเคราะห์งานในใบงานใหม่ เพื่อหาเกณฑ์การให้คะแนน ขณะปฏิบัติงานในแต่ละด้านที่ทำการประเมิน และรวมทุกด้าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นนักศึกษาระดับอนุปริญญา โปรแกรมอิเล็กทรอนิกส์ สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี ที่ผ่านการเรียนในรายวิชาอิเล็กทรอนิกส์ 3 มาแล้ว หลังจากการ ทดลองการทำงานของวงจรกับนักศึกษา 1 คน แล้ว ได้สุ่มกลุ่มตัวอย่างเพื่อใช้ในการพัฒนา แบบวัดผลครั้งแรก จำนวน 5 คน กลุ่มตัวอย่างครั้งที่สองเพื่อใช้ในการหาประสิทธิภาพ จำนวน 20 คน รวมทั้งสิ้น 25 คน ผลการศึกษาพบว่า 1. ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างหลักสูตรกับกลุ่มเนื้อหาวิชา มีค่าเท่ากับ 1.00 2. ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างกลุ่มเนื้อหาวิชากับหัวข้อที่เลือกเป็นตัวอย่างในงาน มีค่าระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 3. ด้านความเที่ยงของแบบสังเกต โดยวิธีการของเพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation Coefficient) มีค่าแต่ละด้าน และค่ารวมทุกด้านระหว่าง 0.65 ถึง 1.00 4. ความตรงเชิงโครงสร้าง เพื่อจำแนกผู้เรียนที่สอบผ่านหรือไม่ผ่าน จากใบงานการทดสอบ ภาคปฏิบัติ ทั้ง 6 ด้าน มีค่าตั้งแต่ 0.70 ถึง 1.00 5. ความเที่ยงของเครื่องมือวัดภาคปฏิบัติ มีค่าเท่ากับ 0.99 6. ความตรงตามสภาพของเครื่องมือวัดภาคปฏิบัติ มีค่าเท่ากับ 0.85 7. เกณฑ์การประเมินผลจากคะแนนจุดตัด ด้านการเลือกใช้และระวังรักษาเครื่องมือ อุปกรณ์ และวัสดุที่เหมาะสม ด้านวิธีปฏิบัติงาน ด้านความสามารถในการทำงานอย่างปลอดภัย ด้านผลงานที่สำเร็จ ด้านระยะเวลาในการทำงาน และคะแนนรวมทั้งฉบับ มีค่าคะแนนจุดตัด เท่ากับ 12, 18, 8, 32, 10 และ 80 ตามลำดับ และมีค่าความเที่ยงสูงสุดคือ 0.99