การศึกษาอิทธิพลของวิธีการปลูกข้าวแบบปักดำ และหว่านน้ำตม และการเพิ่มอินทรียวัตถุ โดยการเผาตอซังข้าว ไถกลบตอซังข้าว และการใช้ปุ๋ยพืชสด (ถั่วเขียว) ต่อการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากนาข้าว ของข้าวพันธุ์สุพรรณบุรี 1 ในชุดดินอยุธยา มีแผนการทดลองแบบ 2x3 Split Plot in Randomized Complete Block Design และเก็บตัวอย่างโดยใช้ Static Box Technique ทุกสัปดาห์ วิเคราะห์ปริมาณก๊าซมีเทนจากเครื่อง Gas Chromatography (GC/FID) ผลการศึกษาปรากฎว่าการเพิ่มอินทรียวัตถุ โดยการไถกลบตอซังข้าวทำให้ปริมาณไนโตรเจนในดินสูงสุด และการใช้ปุ๋ยพืชสด ทำให้ดินมีปริมาณอินทรียวัตถุสูงสุด ส่วนวิธีการปลูกไม่มีผลต่อปริมาณธาตุอาหาร ในดิน นอกจากนี้ผลการศึกษายังพบว่าการปลูกข้าวแบบปักดำ ร่วมกับการเพิ่มอินทรียวัตถุแบบไถพรวนกลบตอซังข้าว ทำให้การปลดปล่อย ก๊าซมีเทนมากที่สุด อย่างไรก็ตามการเพิ่มอินทรียวัตถุแบบไถกลบตอซังข้าว ยังทำให้การปลดปล่อยก๊าซมีเทนมากกว่าการเพิ่มอินทรียวัตถุแบบเผาตอซังข้าว และปุ๋ยพืชสด โดยการเพิ่มอินทรียวัตถุแบบไถกลบตอซังข้าวมีการปลดปล่อยก๊าซมีเทน มากกว่าการใช้ปุ๋ยพืชสด 1.4 เท่า ส่วนวิธีการปลูกแบบหว่านน้ำตม ให้ผลไม่สอดคล้องกับการปลูกแบบปักดำ โดยพบว่าการปลูกข้าวแบบหว่านน้ำตม ร่วมกับการเพิ่มอินทรียวัตถุแบบเผาตอซังข้าวทำให้มีการปลดปล่อยก๊าซมีเทน มากกว่าการเพิ่มอินทรียวัตถุแบบไถกลบตอซังข้าว และปุ๋ยพืชสด และการปลูกข้าวแบบหว่านน้ำตมมีผลทำให้การปลดปล่อยก๊าซมีเทนน้อยกว่า การปลูกแบบปักดำ 2 เท่าและยังพบอีกด้วยว่าความสูงส่วนยอด และความลึกของรากข้าวที่ปลูกแบบปักดำเพิ่มขึ้นการปลดปล่อยก๊าซมีเทนลดลง อย่างไรก็ตามไม่พบความสัมพันธ์นี้เมื่อปลูกข้าวแบบหว่านน้ำตม แต่พบว่าน้ำหนักแห้งของรากเพิ่มขึ้นการปลดปล่อยก๊าซมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น