ในการออกแบบงานหล่อระบบป้อนเติมและจ่ายน้ำโลหะโดยทั่วไปจะเป็นการออกแบบจาก ประสบการณ์ และการลองผิดลองถูกโดยการนำไปหล่อจริงเพื่อดูจุดเสีย (Defect) ที่เกิดขึ้น จากนั้นจึงปรับการออกแบบจนกระทั่งได้งานหล่อที่สมบูรณ์ วิธีการดังกล่าวทำให้เกิดการ สูญเสียค่าใช้จ่ายในการทดลองเป็นจำนวนมาก ทำให้เสียเวลา ขาดความชัดเจนและความ แน่นอนของข้อมูลที่ได้ ซึ่งไม่สามารถเป็นข้อมูลอ้างอิงในการออกแบบในครั้งต่อไปได้ นอกจากนั้นยังต้องอาศัยผู้ที่มีความชำนาญเฉพาะทางในการดำเนินการ ในปัจจุบันได้มีการ พัฒนา Software ในการออกแบบงานหล่อขึ้นจำนวนมาก และส่วนใหญ่มีราคาที่สูง ปัญหา ของผู้ประกอบการคือ การตัดสินใจในการจัดหา software เหล่านี้มาใช้ว่าคุ้มค่าหรือไม่ วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบข้อดี ข้อเสีย ข้อได้เปรียบระหว่างวิธีการ ออกแบบระบบป้อนเติมและจ่ายน้ำโลหะของงานหล่อเหล็กหล่อโดยวิธีโมดูลัสและการใช้ คอมพิวเตอร์จำลองพฤติกรรมการแข็งตัวของงานหล่อช่วยในการออกแบบ ซึ่งซอฟต์แวร์ที่ ใช้สำหรับการจำลองพฤติกรรมงานหล่อคือ Magmasoft ในการดำเนินการจะนำหลักการออกแบบทั้ง 2 วิธีไปออกแบบระบบป้อนเติมและจ่ายน้ำ โลหะของงานหล่อเหล็กหล่อเทา เกรด FC 200 กับลักษณะงานที่มีระดับความยากง่ายในการ หล่อต่ำคือ ชิ้นงานท่อสามทางและความยากง่ายในการหล่อสูงคือชิ้นงานล้อวงกลม จากนั้น นำผลที่ได้จากการออกแบบไปทำหล่อจริงด้วยแบบหล่อ CO(,2) แล้วทำการเปรียบเทียบผล จากงานจริงด้วย 2 ประเด็นได้แก่ เกิดโพรงหดตัว (shrinkage cavity) และปริมาณผลผลิตที่ได้ ผลของการศึกษาพบว่า การเกิดโพรงหดตัวในชิ้นงานที่ได้ผ่านการออกแบบระบบป้อนเติม และจ่ายน้ำโลหะทั้ง 2 วิธีนั้นให้ผลไม่แตกต่างกันคือไม่พบโพรงหดตัวในชิ้นงานที่หล่อจริง แสดงให้เห็นว่าการออกแบบโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ไม่มีข้อได้เปรียบใดๆ สำหรับด้าน ปริมาณของผลผลิตพบว่าวิธีการออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์นั้นสามารถเพิ่มปริมาณของผลผลิต ได้มากกว่าการออกแบบด้วยโมดูลัสโดยเป็นผลมาจากการลดขนาดและความจำเป็นของรูล้น โดยงานท่อสามทางมากกว่า 4 เปอร์เซ็นต์และงานล้อวงกลมมากกว่า 8 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นจากผลการวิจัยจึงสรุปได้ว่า วิธีการออกแบบที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยนั้นสามารถเพิ่ม ปริมาณผลผลิตของงานหล่อเหล็กหล่อเทาได้ เมื่อเทียบกับการออกแบบโดยวิธีโมดูลัส