ในปัจจุบันได้มีการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่มีประสิทธิภาพมาช่วยในการออกแบบ งานหล่อมากขึ้น โดยโปรแกรมทำการจำลองพฤติกรรมการแข็งตัวของงานหล่อในคอมพิวเตอร์ ซึ่งได้แก่การจำลองการไหลของน้ำโลหะ การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ทิศทางการแข็งตัว ตำแหน่งการเกิดโพรงหดตัว และเพื่อทดสอบการออกแบบงานหล่อที่เหมาะสมก่อนนำไปหล่อ จริง ทำให้สามารถออกแบบงานหล่อได้ดียิ่งขึ้นเมื่อเทียบกับการออกแบบโดยวิธีโมดูลัส ปัญหาที่สำคัญของภาคอุตสาหกรรมคือการตัดสินใจนำเทคโนโลยีการออกแบบสมัยใหม่ มาใช้ในทางปฏิบัติเนื่องจากยังขาดความมั่นใจถึงประโยชน์ที่จะได้รับจากการลงทุนดังกล่าว วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาเปรียบเทียบวิธีการออกแบบงานหล่อของเหล็กกล้าคาร์บอนโดย วิธีการคำนวณแบบโมดูลัสกับการใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบ เพื่อชี้ให้เห็นถึงข้อดี ข้อเสีย และประโยชน์ที่จะได้รับจากการใช้เทคโนโลยีดังกล่าว ขอบเขตในการทำวิจัย คือ ออกแบบงานหล่อ 2 ชิ้น คือชิ้นงานรูปตัว T และชิ้นงาน Slide Bracket โดยวัสดุที่ใช้หล่อคือเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำ JIS S25C ในแบบหล่อทราย CO(,2) และ โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบงานหล่อที่ใช้คือ โปรแกรม MAGMASOFT เปรียบเทียบ ผลที่ได้จากการออกแบบงานหล่อทั้ง 2 วิธี กับการหล่อจริงใน 2 ประเด็น คือ โพรงหดตัวและ ปริมาณผลผลิต การออกแบบระบบจ่ายน้ำโลหะเป็นแบบไร้ความดัน อัตราส่วนของรูเท ทางวิ่ง ทางเข้า คือ 1 : 2 : 1.5 บริเวณทางเข้าคือที่หน้าผ่าของงานหล่อ การออกแบบระบบป้อนเติมน้ำโลหะโดยวิธี โมดูลัส มีอัตราส่วนโมดูลัสของงานหล่อ คอรูล้นและรูล้นเท่ากับ 1 : 1.1 : 1.2 ผลของการศึกษาพบว่า สำหรับงานหล่อรูปตัว T ที่ออกแบบโดยวิธีโมดูลัสมีโพรงหดตัว เกิดขึ้นภายในชิ้นงาน ส่วนชิ้นงานที่ออกแบบโดยคอมพิวเตอร์จะเกิดขึ้นภายในรูล้น สำหรับ โพรงหดตัวที่เกิดในงานหล่อ Slide Bracket ที่ออกแบบโดยวิธีโมดูลัสจะเกิดโพรงหดตัวภายใน ชิ้นงานและบริเวณ Hot Spot ที่มีค่าโมดูลัสมาก ชิ้นงานที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบ สามารถลดการเกิดโพรงหดตัวบริเวณดังกล่าวโดยได้มีการเสริม Padding เข้าไปช่วยให้เกิด การแข็งตัวทิศทางเดียว จากการเปรียบเทียบผลการทดลองหล่อจริงกับผลการจำลองที่ได้ จากการใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรมพบว่า การจำลองสามารถพยากรณ์โพรงหดตัวที่เกิดขึ้นได้ ใกล้เคียงกับผลที่ได้จากการทดลองจริง ผลผลิตที่ได้จากการหล่อเหล็กกล้าคาร์บอนจากการออกแบบโดยวิธีโมดูลัสและใช้ คอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบได้ผลดังนี้ งานหล่อรูปตัว T และ Slide Bracket ที่ออกแบบ โดยวิธีโมดูลัสได้ค่าผลผลิตเท่ากับ 69.01 และ 56.46 เปอร์เซ็นต์ แต่คิดจากงานหล่อที่ไม่ สมบูรณ์ คือมีโพรงหดตัวเกิดขึ้นและการออกแบบโดยใช้คอมพิวเตอร์ได้ค่าผลผลิตเท่ากับ 61.14 และ 50.45 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ โดยคิดจากงานหล่อที่สมบูรณ์ผ่านการแก้ไข โพรงหดตัวที่เกิดขึ้นแล้ว ดังนั้นผลผลิตที่ได้จึงไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้