alkaliphilic ~iBacillus firmus~i K-1 ซึ่งคัดแยกได้จากระบบบำบัดน้ำทิ้ง โรงงานกระดาษบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผลิตไซลาเนสบี (xylan-binding endoxylanase) ที่มีขนาด 23 กิโลดาลตัน ซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถยึดเกาะกับไซแลน ที่ไม่ละลายน้ำ เนื่องจากมีบริเวณ xylan-binding region (XBR) และทำให้บริสุทธิ์ได้ง่าย ในขั้นตอนเดียว โดยอาศัยคุณสมบัติในการยึดเกาะและหลุดออกจากไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ เมื่อนำไซลาเนสบีบริสุทธิ์มาศึกษาการยึดเกาะแะลหลุดออกจากไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ พบว่า การยึดเกาะเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของโซเดียมฟอสเฟตและซิเตรทฟอสเฟตบัพเฟอร์ ที่พีเอช 7 และการยึดเกาะลดลงเมื่อพีเอชเพิ่มขึ้น นอกจากนี้พบว่า metal ion เช่น Cd(2+) Ca(2+) Zn(2+) และ Mg(2+) ช่วยส่งเสริมการยึดเกาะของไซลาเนสบี ส่วนผลของ อุณหภูมิที่มีต่อการยึดเกาะของไซลาเนสบียังไม่สามารถสรุปได้ชัดเจน และพบว่าไซลาเนสบี สามารถยึดเกาะได้กับเซลลูโลสที่ไม่ละลายน้ำ เช่น avicel acid-swollen cellulose และ ball-milled cellulose จากการศึกษาผลของกรดอะมิโนทริปโทแฟนที่มีต่อการยึดเกาะระหว่าง ไซลาเนสบีกับไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ โดยใช้ ~iN~i-bromosuccinimide (NBS) ซึ่งมีคุณสมบัติ เป็น chemical modifier ต่อแขนงข้างของกรดอะมิโนทริปโทแฟน พบว่ากรดอะมิโนทริปโทแฟน มีบทบาทสำคัญต่อการยึดเกาะระหว่างไซลาเนสบีกับไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ และเมื่อศึกษาการหลุด ออกของไซลาเนสบีจากไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ พบว่าการเพิ่มความเข้มข้นของตัวทำละลาย อินทรีย์ (ไตรเอททิลเอมีน) สารประเภท mild denaturant (โซเดียมโดดิซิลซัลเฟตและยูเรีย) และสารละลายน้ำตาลชนิดต่าง ๆ (แมนโนส กาแลคโตส ฟรุคโตส กลูโคส ไซโลส อะราบิโนส เซลโลไบโอส และซูโครส) มีผลต่อการเพิ่มการหลุดออกของไซลาเนสบีจากไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ นอกจากนี้ยังพบว่าการเพิ่มพีเอชในช่วงระหว่าง 8 ถึง 12 สามารถทำให้โซลาเนสบีหลุดออกจาก ไซแลนที่ไม่ละลายน้ำเพิ่มขึ้น จากการศึกษาการยึดเกาะและหลุดออกที่ได้ รวมทั้งผลของ NBS ซึ่งเป็น tryptophan modifier แสดงว่าไซลาเนสบีน่าจะยึดเกาะกับไซแลนที่ไม่ละลายน้ำ โดยอาศัยพันธะไฮโดรโฟบิคเป็นหลัก โดยอาจมีพันธะระหว่างแขนงข้างที่เป็นอะโรมาติคของกรด อะมิโนทรปโทแฟนในไซลาเนสบี กับส่วนที่เป็น cyclic ring ของน้ำตาลไซโลส กับ side chian ของกรดอะมิโนใน XBR ที่สามารถเกิดพันธะไฮโดรเจน นอกจากนี้พบว่า polysaccharide- binding region ของไซลาเนสบีมีคุณสมบัติ broad specific ต่อโพลีแซคคาร์ไรด์ต่าง ๆ เนื่องจากยึดเกาะได้ทั้งไซแลนและเซลลูโรสที่ไม่ละลายน้ำต่าง ๆ และถูกชะด้วยสารละลาย น้ำตาลชนิดต่าง ๆ