วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยเรื่อง “กระบวนการฝึกฝนนักแสดงและสร้างสรรค์ละครที่ใช้ภาษาถิ่น” เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Practice as Research) ที่มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาแนวทางในการจัดกระบวนการฝึกฝนนักแสดงให้สามารถพูดภาษาไทยถิ่น ผ่านระเบียบวิธีวิจัยอันประกอบด้วยการวิจัยเอกสารการสัมภาษณ์ผู้กำกับและนักแสดงเพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นในการสร้างกระบวนการฝึกฝนภาษาถิ่นให้กับนักแสดง จากนั้นจึงนำกระบวนการฝึกฝนไปทดสอบโดยการทดลองสร้างสรรค์ละครที่ใช้ภาษาถิ่น 1 เรื่องและการสอบถามทัศนคติของผู้ชมที่มีต่อการใช้ภาษาถิ่นในละครจำนวน 250คนผลการวิจัยพบว่า การฝึกฝนภาษาถิ่นให้กับนักแสดงนั้นเป็นกระบวนการสำคัญที่จะช่วยให้นักแสดงสร้างบุคลิกลักษณะและเข้าถึงอารมณ์ความของตัวละครได้อย่างสมจริงมากขึ้นโดยในการจัดกระบวนการฝึกฝนให้นักแสดงใช้ภาษาถิ่นนั้น ผู้ฝึกสอนจะต้องให้ความสำคัญกับการสื่ออารมณ์และความหมายไปควบคู่กับการออกสำเนียงภาษาให้ถูกต้องตามหลักภาษาผลการประเมินทัศนคติของผู้ชม 2 กลุ่ม คือ 1) ผู้ชมที่อาศัยอยู่ในจังหวัดระนอง 2) ผู้ชมที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคอื่น พบว่าผู้ชมทั้งสองกลุ่มมีทัศนคติที่ดีต่อการใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยค่าเฉลี่ยของทัศนคติของผู้ชมจะผันแปรไปกับประสบการณ์ที่มีต่อภาษาถิ่นนั้นๆกล่าวคือผู้ชมที่อาศัยอยู่ในจังหวัดระนองจะให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ของการออกเสียงภาษาถิ่นและอารมณ์ ขณะที่ผู้ชมที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคอื่นๆ จะให้ความสำคัญกับการแสดงโดยรวมมากว่าการออกเสียงภาษาถิ่นให้ถูกต้อง