วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความชุกและลักษณะของปัญหาเกี่ยวกับยาที่เป็นสาเหตุของการเข้ารับการรักษา ของผู้ป่วยที่หน่วยฉุกเฉิน วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง (cross-sectional study) ทำการ ศึกษาในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่เข้ารับการรักษาที่หน่วยฉุกเฉิน non-trauma โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่างเวลา 7.30 น. ถึง 15.30 น. เป็นเวลา 4 เดือน การเข้ารับการรักษาที่หน่วยฉุกเฉินที่มีสาเหตุจากปัญหาเกี่ยวกับยาประเมินโดยเภสัชกรและแพทย์ที่ทำการรักษาผู้ป่วยในขณะนั้น ผู้วิจัยจัดประเภทของปัญหาเกี่ยวกับยาโดยอาศัยเกณฑ์ของ Cipolle และคณะ ผลการศึกษา: จากผู้ป่วยที่เข้าร่วมงานวิจัยจำนวน 1,000 ราย ผู้ป่วยจำนวน 369 ราย (ร้อยละ 36.9) เข้ารับการรักษาที่หน่วยฉุกเฉินอันเนื่องมาจากยา ปัญหาเกี่ยวกับยาที่พบในผู้ป่วยจำนวน 255 ราย (ร้อยละ 69.1) เป็นปัญหาที่สามารถป้องกันได้ ผู้ป่วยจำนวน 200 ราย (ร้อยละ 54.2) จำเป็นต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลต่อ และมีผู้ป่วย จำนวน 2 ราย (ร้อยละ 0.5) เสียชีวิต ปัญหาเกี่ยวกับยาที่พบบ่อยที่สุดได้แก่ การเกิดอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยา (ร้อยละ 32.52) ปัญหาความไม่ร่วมมือในการใช้ยา (ร้อยละ 26.29) และปัญหาการได้รับยาโดยไม่จำเป็น (ร้อยละ 14.36) รายการยาที่สัมพันธ์กับการเข้ารับการรักษาที่หน่วยฉุกเฉินที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่ แอลกอฮอล์ (ร้อยละ 5.53) furosemide (ร้อยละ 3.95) aspirin (ร้อยละ 3.75) insulin (ร้อยละ 3.56) และ metformin (ร้อยละ 3.36) สรุปผลการศึกษา: 1 ใน 3 ของผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาตัวที่หน่วยฉุกเฉินมีสาเหตุจากปัญหาที่เกี่ยวกับยาและ 2 ใน 3 ของปัญหาเหล่านั้นเป็นปัญหาที่สามารถป้องกันได้