วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโครงสร้างค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2) วัดและประเมินค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏและ 3) วิเคราะห์ปัจจัยระดับนักศึกษาและระดับมหาวิทยาลัยที่มีอิทธิพลต่อค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ ด้วยการพัฒนาโครงสร้างค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฎที่เป็นวิถีปฏิบัติ (instrumental values) ตามแนวคิดของ โรคีช (Rokeach, 1973) เก็บรวบรวมข้อมูลจากนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฎที่กระจาย ทุกภาคใน 30 มหาวิทยาลัยจำนวนนักศึกษา 1,324 คน อาจารย์จำนวน 442 คน เจ้าหน้าที่จำนวน 147 คน และชุมชนจำนวน 145 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามจำนวน 4 ฉบับที่จำแนก ตามแหล่งข้อมูล 4 แหล่ง ซึ่งประกอบด้วย ฉบับนักศึกษา ฉบับอาจารย์ ฉบับเจ้าหน้าที่ และฉบับชุมชน มีค่าความเที่ยงระหว่าง 0.65-0.96 ตรวจสอบโครงสร้างค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบ (factor analysis) วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง (second order confirmatory factor analysis) ด้วยการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้น (linear structural equation relationship: LISREL) และใช้เทคนิคการวิเคราะห์พหุระดับด้วยโปรแกรมเอชแอลเอ็ม (hierarchical linear model: HLM) สำหรับศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฎ สรุปผลการวิจัยที่สำคัญ ดังนี้ 1. โครงสร้างค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฎมี 13 องค์ประกอบ ได้แก่ ความทะเยอทะยาน ความสามารถในการทำงาน ความมีชีวิตชีวา ความเมตตา ความซื่อสัตย์ จินตนาการ ความมีสติปัญญา ความมีเหตุผล การควบคุมตนเอง ความรัก ความสุภาพอ่อนน้อม ความรับผิดชอบ และความรักธรรมชาติ 2. นักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฎมีค่านิยมชีวิตโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านของค่านิยมชีวิตพบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยค่านิยมชีวิตสูงที่สุดคือความมีชีวิตชีวา ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ความทะเยอทะยาน 3. ปัจจัยระดับนักศึกษาที่มีอิทธิพลทางบวกต่อค่านิยมชีวิตของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏคือ ความคาดหวังต่อการศึกษาระดับปริญญาโท การอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตย และเจตคติต่ออาชีพครู ส่วนปัจจัยที่มีอิทธิพลทางลบคือ สาขาวิชาเอกอื่น ๆ ที่ไม่ใช่สาขาวิชาเอกคณิต วิทย์ ภาษา และสังคม และเกรดเฉลี่ยต่ำกว่า 251 สำหรับปัจจัยระดับมหาวิทยาลัยที่มีอิทธิพลทางบวก คือ บรรยากาศของมหาวิทยาลัย