วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การไม่ประสานเวลาเป็นปัญหาตรงข้ามกันกับการประสานเวลา เพื่อให้โหนดทำงานไม่ตรงกัน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อจัดสรรทรัพยากรต่างๆเพื่อให้สมาชิกเข้าใช้งานไม่พร้อมกัน ตัวอย่างการใช้งาน เช่น ระบบทีดีเอ็มเอ เป็นต้น โดยอัลกอริทึมการไม่ประสานเวลาเดิมที่เสนอไว้นั้นได้ทำการจัดสรรเวลาโดยปรับตำแหน่งเวลาของตนเองไปยังจุดกึ่งกลางของเพื่อนบ้านเพื่อให้เกิดการทำงานไม่พร้อมกัน แต่อัลกอริทึมการไม่ประสานเวลาที่นำเสนอมาแล้วนั้นยังมีความผิดพลาดสูงอยู่ โดยมีความแปรปรวนของความผิดพลาดอยู่ในระดับสูงเนื่องจากไม่ได้มีกลไกใดๆมาจัดการการปรับที่ไม่เหมาะสม วิทยานิพนธ์นี้ได้นำเสนออัลกอริทึมที่จะช่วยปรับปรุงการไม่ประสานเวลาแบบเดิม โดยแนวคิดมาจากกระบวนการจัดฟันของทันตแพทย์ที่ได้ใช้ยางรัดฟันเข้าด้วยกันเพื่อรักษาระยะห่างที่ถูกต้องเอาไว้ ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำแนวคิดแบบเดียวกันนี้ไปใช้เพื่อรักษาระยะช่วงเวลาระหว่างของโหนดเพื่อนบ้าน เพื่อให้ระบบเข้าสู่สถานะการไม่ประสานเวลาโดยมีความแปรปรวนของความผิดพลาดต่ำลงและทำให้ระบบเข้าสู่สถานะการไม่ประสานเวลาได้เร็วขึ้น