วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

ระบบเครือข่ายตัวรับรู้แบบไร้สายเป็นระบบเครือข่ายชนิดหนึ่งที่ประกอบไปด้วยสถานีตัวรับรู้ไร้สายขนาดเล็กที่มีแหล่งกำเนิดพลังงานสำหรับใช้ในการทำงานอยู่อย่างจำกัด ดังนั้นเพื่อที่จะขยายระยะเวลาการทำงานของระบบให้อยู่ได้นานขึ้นจึงจำเป็นที่จะต้องมีกระบวนการบางอย่างในการช่วยลดปริมาณการใช้พลังงานของระบบให้น้อยลง วิทยานิพนธ์นี้ได้นำเสนออัลกอริทึมควบคุมความหนาแน่นแบบเฉพาะที่สำหรับการประหยัดพลังงาน โดยที่มีจุดประสงค์เพื่อช่วยลดปริมาณจำนวนของสถานีตัวรับรู้ที่จำเป็นต้องเปิดทำงานรวมไปถึงความหนาแน่นของปริมาณการใช้ช่องสัญญาณวิทยุให้น้อยลงในขณะที่ยังสามารถคงสภาพพื้นที่ครอบคลุมการตรวจจับเดิมของระบบเอาไว้ได้ วิทยานิพนธ์นี้ได้แปลงปัญหาพื้นที่ครอบคลุมการตรวจจับไปเป็นปัญหาเซตครอบคลุมแบบถ่วงน้ำหนัก สถานีตัวรับรู้แต่ละตัวจะทำการคำนวณผลเฉลยตามหลักเชิงละโมบจากการแก้ปัญหาเซตครอบคลุมของตัวเอง ซึ่งผลเฉลยนี้จะบ่งชี้ถึงกลุ่มของสถานีตัวรับรู้จากในหมู่สถานีทั้งหมดที่มีตัวมันเองรวมกับสถานีเพื่อนบ้านของมันที่สมควรจะหลับไปเพื่อประหยัดพลังงาน อย่างไรก็ตามผลเฉลยที่ได้จากตัวสถานีตัวรับรู้เทียบกับผลที่ได้จากสถานีเพื่อนบ้านอาจไม่ตรงกัน ดังนั้นในวิทยานิพนธ์นี้ยังได้นำเสนอแผนการลงมติสำหรับการเลือกหลับสถานีตัวรับรู้เพื่อให้มั่นใจได้ว่าสถานีตัวรับรู้ที่ถูกเลือกนั้นเป็นสถานีตัวรับรู้ที่เหมาะสมที่สุดในอาณาบริเวณนั้นที่สมควรแก่การหลับโดยที่ไม่ทำการครอบคลุมพื้นที่ตรวจจับของระบบเดิมแย่ลง