งานวิจัยนี้มุ่งพัฒนาการใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร โดยทำการศึกษาการเตรียมถ่านกัมมันต์จากกะลาแมคาเดเมียแบบ 2 ขั้นตอนด้วยวิธีการกระตุ้นทางกายภาพขั้นตอนแรกเป็นการคาร์บอไนซ์กะลาแมคาเดเมียในเตาเผาให้ความร้อนสูงขั้นตอนที่สองเป็นการกระตุ้นถ่านชาร์กะลาแมคาเดเมียภายในเครื่องปฏิกรณ์เบดนิ่งโดยใช้ ไอน้ำและใช้ไอน้ำแบบใช้อากาศเป็นแก็สออกซิไดซ์ เพื่อทำการเปรียบเทียบความสามารถในการดูดซับของถ่านกัมมันต์ ตัวแปรที่ศึกษาเพื่อหาภาวะที่เหมาะสม ได้แก่ อุณหภูมิในการคาร์บอไนซ์ (375 400 450 และ 500 องศาเซลเซียส) เวลาในการคาร์บอไนซ์ (30 45 60 และ 90นาที) อุณหภูมิในการกระตุ้น (650 700 750 และ 800 องศาเซลเซียส) และเวลาในการกระตุ้น(30 60 และ 90 นาที) จากผลการทดลอง พบว่าภาวะเหมาะสมของขั้นตอนคาร์บอไนเซชันคือ อุณหภูมิในการคาร์บอไนซ์ 500 องศาเซลเซียส เวลาในการคาร์บอไนซ์ 60 นาที ถ่านชาร์มีร้อยละสารระเหย 24.21 ร้อยละคาร์บอนคงตัว 68.26 และมีร้อยละผลได้ 34.97 โดยน้ำหนักนอกจากนี้พบว่าอุณหภูมิและเวลาในการกระตุ้นมีผลต่อการพัฒนาโครงสร้างรูพรุนของถ่านกัมมันต์ ถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยไอน้ำแบบใช้อากาศมีพื้นที่ผิวรูพรุนและความสามารถในการดูดซับมากกว่าถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยไอน้ำ การกระตุ้นด้วยไอน้ำแบบใช้อากาศสามารถพัฒนาโครงสร้างทางเคมีบนพื้นผิวของถ่านกัมมันต์ โดยการเพิ่มความเป็นกรดบนหมู่ฟังก์ชันของถ่านกัมมันต์ ค่าความเป็นกรดเบสที่พื้นผิวประจุเป็นศูนย์ของถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยไอน้ำแบบใช้อากาศเท่ากับ 3.0 ถึง 3.7 และสามารถสรุปได้ว่ากะลาแมคาเดเมียเป็นวัตถุดิบที่มีศักยภาพในการผลิตถ่านกัมมันต์ด้วยวิธีการกระตุ้นทางกายภาพ โดยถ่านกัมมันต์ที่เตรียมจากกะลาแมคาเดเมียมีพื้นที่ผิวรูพรุนสูง พื้นที่ผิวรูพรุนของถ่านกัมมันต์จากกะลา แมคาเดเมียมีค่าอยู่ระหว่าง 476.7 ถึง 1022.0 ตารางเมตรต่อกรัม