วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินค่ากำลังแรงยึดดึงของวัสดุยึดติด 3 ระบบคือ ซุปเปอร์บอนด์ซีแอนด์บี พานาเวียเอฟทู และรีลายเอ็กซ์ยูนิเซมร่วมกับแอดฮีซีฟเอ็กไซท์ดีเอสซี กับเนื้อฟันที่ผ่านการแช่ด้วยโซเดียมไฮโปคลอไรท์ความเข้มข้นร้อยละ 2.5 เป็นเวลา 3 นาที โดยนำฟันกรามมนุษย์ซี่ที่สามที่ตัดด้านสบฟันออกให้เห็นผิวเนื้อฟัน จากนั้นแบ่งเป็น 3 กลุ่ม โดยนำมายึดด้วยวัสดุเรซินซีเมนต์ทั้ง 3 ระบบ และนำมายึดกับเรซินคอมโพสิตโดยการอุดเป็นชั้น จากนั้นเก็บชิ้นงานในน้ำกลั่นที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ทำการตัดชิ้นงานให้เป็นรูปดัมเบลล์ นำไปทดสอบค่ากำลังแรงยึดดึงด้วยความเร็วหัวดึง 1 มิลลิเมตรต่อนาที นำชิ้นงานที่แตกหักมาส่องด้วยกล้องจุลทรรศน์ชนิดสเตอริโอ เพื่อแบ่งลักษณะความล้มเหลวที่เกิดขึ้น และบันทึกภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดส่องกราด จากนั้นนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติเปรียบเทียบโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และวิเคราะห์เชิงซ้อนด้วยวิธีทูกีย์ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 จากผลการศึกษาพบว่า กลุ่มรีลายเอ็กซ์ยูนิเซมร่วมกับแอดฮีซีฟเอ็กไซท์ดีเอสซี และกลุ่มซุปเปอร์บอนด์ซีแอนด์บี มีค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึดดึงแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าสูงกว่ากลุ่มพานาเวียเอฟทู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ