วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาค่าความแข็งแรงในการยึดอยู่ของซิงค์ฟอสเฟตซีเมนต์ที่ยึดครอบฟันบนฟันหลักรากเทียมเมื่อใช้ขนาดช่องว่างสำหรับซีเมนต์ที่ระดับต่างๆ(25, 50, 75 และ 100 ไมโครเมตร) และ ศึกษาผลของการให้แรงความล้าที่มีต่อค่าความแข็งแรงในการยึดอยู่ของครอบฟัน โดยวัดขนาดฟันหลักรากเทียมระบบแองไคลอสด้วยเครื่องวัดโปรไฟล์โปรเจคเตอร์ จำลองและออกแบบฟันหลักและครอบฟันด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แล้วกลึงฟันหลักจำลองและครอบฟันจำนวนกลุ่มละ 10 ชิ้น กำหนดขนาดช่องว่างสำหรับซีเมนต์ภายในครอบฟันด้วยการกัดกร่อนผิวภายในด้วยไฟฟ้า ทำให้เกิดความแม่นยำในการเตรียมช่องว่าง ทำความสะอาดครอบฟันและฟันหลักที่ยึดในกล่องอะคริลิกในลักษณะตั้งฉากในน้ำยาทำความสะอาดซีเมนต์และน้ำกลั่นในเครื่องอัลตราโซนิคแล้วเป่าแห้ง ยึดครอบฟันด้วยซิงค์ฟอสเฟตซีเมนต์ตามอัตราส่วนบริษัทผู้ผลิตทั้ง 10 คู่ จากนั้นแช่ชิ้นงานในน้ำกลั่น 37 องศาเซลเซียส 24 ชั่วโมง นำมาทดสอบค่าความแข็งแรงในการยึดอยู่ด้วยเครื่องลอยด์อินสตรูเมนต์ ทดสอบข้อมูลทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบจำแนกทางเดียว พบว่ากลุ่มช่องว่างขนาด 25 ไมโครเมตรให้แรงยึดอยู่สูงสุดคือ 1334.1 นิวตัน กลุ่มช่องว่างขนาด 100 ไมโครเมตรให้แรงยึดอยู่ต่ำสุดคือ 1303 นิวตัน แต่ทุกกลุ่มไม่มีความแตกต่างของค่าแรงยึดอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 จากนั้นนำฟันหลักและครอบฟันมาทำความสะอาดและยึดด้วยซีเมนต์ซ้ำเก็บในน้ำกลั่น 37 องศาเซลเซียส 24 ชั่วโมงแล้วจึงนำเข้าเครื่องให้แรงความล้า ขนาดแรง 288 นิวตัน ความถี่ 0.5 รอบต่อวินาที จำนวน 750,000 รอบ ทุกกลุ่ม แล้วทดสอบข้อมูลทางสถิติ พบว่ากลุ่มช่องว่างขนาด 100 ไมโครเมตรให้แรงยึดอยู่ต่ำสุดและต่ำกว่าขนาดช่องว่าง 25, 50 และ 75ไมโครเมตร อย่างมีนัยสำคัญ และเปรียบเทียบค่าแรงยึดกับก่อนรับแรงระหว่างกลุ่มขนาดช่องว่างเดียวกัน พบว่ากลุ่มขนาดช่องว่าง 100 ไมโครเมตร มีค่าแรงยึดอยู่ลดน้อยลงกว่าก่อนรับแรงอย่างมีนัยสำคัญเพียงกลุ่มเดียว