วิทยานิพนธ์ (พย.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจในหญิงที่เป็นหลอดเลือดหัวใจ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอายุ ความรุนแรงของโรค ความวิตกกังวล การรับรู้ความเสี่ยง และการสนับสนุนทางสังคมกับการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจในหญิงที่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือด และเพื่อศึกษาความสามารถในการทำนายการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจจากอายุ ความรุนแรงของโรค ความวิตกกังวล การรับรู้ความเสี่ยง และการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่างจำนวน 110 รายเป็นหญิงที่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือดที่ได้รับการนัดตรวจติดตามที่สถาบันโรคทรวงอก คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มอย่างมีระบบ (Systematic random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความรุนแรงของโรค แบบสอบถามความวิตกกังวล แบบสอบถามการรับรู้ความเสี่ยง แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และแบบบันทึกการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจ แบบสอบถามทั้ง 4 ชุดได้รับการตรวจสอบค่าความเที่ยงโดยมีค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าครอนบาคระหว่าง .72 และ .92 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์ฟี สหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียล และการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกส์ ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างมีการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจร้อยละ 88.24 2. ความวิตกกังวล การรับรู้ความเสี่ยง และการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจในหญิงที่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (rpb = .22, .22, และ .46, ตามลำดับ p<.05) ส่วนอายุและความรุนแรงของโรคไม่มีความสัมพันธ์กับการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจในหญิงที่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > .05) 3. อายุ ความรุนแรงของโรค ความวิตกกังวล การรับรู้ความเสี่ยง และการสนับสนุนทางสังคม สามารถร่วมกันทำนายการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจในหญิงที่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือดได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติโดยสามารถทำนายการเข้าร่วมโปรแกรมฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจได้ถูกต้องร้อยละ 89.10