วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2516

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาการใช้ “วิธีการโคลซ” วัดความเข้าใจในการอ่าน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ปีที่ 6 และปีที่ 7 ทั้งชายหญิง จำนวน 207 คน จากโรงเรียนวัดพลับพลาชัย เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบทดสอบโคลซที่ตัดคำทุกคำที่ 5 และที่ 8 และแบบทดสอบความเข้าใจในการอ่านแบบเลือกตอบ ซึ่งสร้างจากข้อความเดียวกัน นำแบบทดสอบทั้งสองชนิดไปสอบกลุ่มตัวอย่างที่เลือกได้ และขอทราบคะแนนวิชาอ่านเอาเรื่องของโรงเรียนที่สอบในภาคเรียนที่ 2 ของกลุ่มตัวอย่างในปีการศึกษา 2516 เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับคะแนนจากแบบทดสอบทั้งสองชนิดนี้ การวิจัยปรากฏผลดังนี้ 1. แบบทดสอบโคลซที่ตัดคำทุกคำที่ 5 และที่ 8 สามารถวัดความเข้าใจในการอ่านได้ และ เมื่อเปรียบเทียบคะแนนความเข้าใจในการอ่านที่ได้จากแบบทดสอบโคลซทั้งสองชุดในชั้นต่าง ๆ พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างแบบทดสอบโคลซทั้งสองชุด ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และปีที่ 6 แต่มีความแตกต่างในชั้นประถมปีที่ 7 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. แบบทดสอบโคลซทั้งสองชนิดใช้แทนแบบทดสอบความเข้าใจในการอ่านแบบเลือกตอบ และแบบทดสอบวิชาอ่านเอาเรื่องของโรงเรียนได้ 3. แบบทดสอบโคลซทั้งสองชนิดสามารถจำแนกความเข้าใจในการอ่านของกลุ่มที่มีความสามารถในการอ่านสูงกว่าและต่ำกว่าได้ ในกลุ่มที่ทำแบบทดสอบโคลซที่ตัดคำทุกคำที่ 5 คะแนนความเข้าใจในการอ่านในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และปีที่ 7 สูงกว่าชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนกลุ่มที่ทำแบบทดสอบโคลซที่คำทุกคำที่ 8 คะแนนความเข้าใจในการอ่านในชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 สูงกว่าชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และปีที่ 6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และคะแนนความเข้าใจในการอ่านในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สูงกว่าชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05