วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างของผลการทดสอบ และลักษณะคำตอบจากแบบทดสอบเบนเดอร์ วิชวล มอเตอร์ เกสตอลท์ ในผู้ป่วยโรคจิตเภทและบุคคลปกติ กลุ่มศึกษาเป็นผู้ป่วยโรคจิตเภท 35 คน กลุ่มควบคุมเป็นผู้มารับบริการโรคหูคอ จมูก 35 คน ซึ่งไม่เคยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคทางจิตเวช โรคทางสมอง และโรคทางกายอื่นๆ ที่มีปัญหาทางสมองร่วมด้วย โดยมีการจับเข้าคู่กันในปัจจัยด้านเพศและอายุในระหว่างกลุ่มศึกษาและกลุ่มควบคุม การศึกษาครั้งนี้ศึกษาโดยเก็บข้อมูลจากลักษณะการวาดที่ผิดปกติ ในแบบทดสอบเบนเดอร์ วิชวล มอเตอร์ เกสตอลท์ แปลผลโดยการลงความเห็นร่วมกันของนักจิตวิทยาคลินิก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมานแบบ paired t-test เพื่อวิเคราะห์ความแตกต่างชองผลการทดสอบทั้งสองกลุ่ม ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยโรคจิตเภทมีค่าเฉลี่ยคะแนนจำแนกการวินิจฉัย (Differential diagnostic scoring) สุงกว่าบุคคลปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ พบลักษณะการวาดภาพผิดปกติ 2 ลักษณะ คือ การวาดภาพถดถอย (retrogression) และการวาดภาพแบบขาดหายไปบางส่วน (omission) สูงกว่าบุคคลปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และผู้ป่วยโรคจิตเภทมีค่าเฉลี่ยระดับการมีพยาธิสภาพทางสมองสูงกว่าบุคคลปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05) สรุปและข้อเสนอแนะ แบบทดสอบเบนเดอร์ วิชวล มอเตอร์ เกสตอลท์ โดยใช้วิธีการคิดคะแนนตามระบบ แมรี หลุยส์ มาร์เลย์ สามารถแสดงให้เห็นความแตกต่างของลักษณะคำตอบ และผลการทดสอบของผู้ป่วยโรคจิตเภทและบุคคลปกติได้ และมีความเหมาะสมในการนำไปใช้เพื่อติดตามผลการรักษาและการพยากรณ์โรค