วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ศึกษาพฤติกรรมการดูแลตนเองและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการดูแลตนเอง ของผู้ป่วยโรคจิตเภท โดยศึกษาในผู้ป่วยโรคจิตเภทที่เข้ารับการรักษาแบบผู้ป่วยใน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา จำนวน 95 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม (The Personal Resource Questionnaire : PQR Part II) ของแบรนด์และไวน์เนอร์ท แบบประเมินอาการทางจิต (Brief Psychiatric Rating Scale : BPRS) และแบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคจิตเภท สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ สถิติเชิงพรรณา T-test, One-way ANOVA, Pearson' s product moment correlation coefficient และ Stepwise multiple regression analysis ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยโรคจิตเภทส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการดูแลตนเองในช่วงระยะเวลา 30 วัน ก่อนที่จะเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล อยู่ในระดับปานกลาง 62.1% และพบว่าปัจจัยที่ทำนายพฤติกรรมการดูแลตนเองคือ การสนับสนุนทางสังคม และระดับการศึกษา โดยผู้ป่วยได้รับการสนับสนุนทางสังคมในระดับสูง และมีระดับการศึกษาสูงกว่ามัธยมศึกษา จะมีพฤติกรรมการดูแลตนเองที่ดีกว่าผู้ป่วยที่มีลักษณะอื่น ซึ่งสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการดูแลตนเองได้ 20.0% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05