วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ประสิทธิภาพของระบบรู้จำเสียงพูดอัติโนมัติและระบบสังเคราะห์เสียงพูด ขึ้นอยู่กับความครอบคลุมของหน่วยเสียงจากคลังข้อความที่เหมาะสม วิทยานิพนธ์นี้เสนอการสร้างคลังข้อความอัตโนมัติ จากการกระจายตัวของหน่วยเสียงตามที่กำหนดการกระจายตัวของหน่วยตามที่กำหนดนั้น สามารถกำหนดได้จากชนิดของหน่วยเสียง ขนาดของคลังข้อความ เกณฑ์ขั้นต่ำของจำนวนหน่วยเสียง และรูปแบบของการกระจายตัวเป้าหมาย ได้คัดเลือกข้อความมาจากข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต โดยข้อความนั้นจะถูกจัดเก็บมาอย่างต่อเนื่อง โดยกระบวนการดึงบทความจากหน้าเว็บบนอินเตอร์เน็ต จนกระทั่งได้คลังข้อความที่เหมาะสม ในวิทยานิพนธ์นี้ยังได้ประยุกต์ใช้วิธีการเชิงละโมบ เพื่อเลือกประโยคที่เหมาะสมที่จะทำให้เกิดการกระจายตัวของหน่วยเสียงตามเป้าหมาย ในการทดลองได้ใช้ข้อความจากฐานข้อมูล Large Vocabulary Continuous Speech Recognition (LVCSR) corpus for Thai language ในการสร้างเป้าหมายของการกระจายตัวหน่วยเสียง ผลการทดลองที่ได้คือ จำนวนของข้อมูลข้อความที่ดึงมาจากอินเตอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้น สามารถทำให้การกระจายตัวของหน่วยเสียงเป็นไปตามเป้าหมายได้ และเกิดความครอบคลุมทางหน่วยเสียงคู่ ถึง 99.13% คลังข้อความที่ถูกสร้างขึ้นนี้ จึงสามารถนำไปใช้ในการสร้างคลังเสียงพูดได้อย่างมีประสิทธิภาพ