วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การเชื่อมต่อการผลิตไฟฟ้าแบบกระจายตัวเข้ากับระบบไฟฟ้า จะทำให้ค่ากระแสลัดวงจรในระบบเพิ่มมากขึ้น และจากค่ากระแสลัดวงจรที่เพิ่มขึ้นนั้นจะส่งผลต่อการทำงานร่วมกันของอุปกรณ์ป้องกันได้ อาทิเช่น การทำงานร่วมกันของเซอร์กิตเบรกเกอร์กับเซอร์กิตเบรกเกอร์ การทำงานร่วมกันของฟิวส์กับฟิวส์ และการทำงานร่วมกันของฟิวส์กับรีโคลสเซอร์ เป็นต้น นอกจากนี้การเชื่อมต่อการผลิตไฟฟ้าแบบกระจายตัว ยังส่งผลให้ขอบเขตการทำงานของรีเลย์ลดลงอีกด้วย อย่างไรก็ตามผลกระทบต่อการทำงานร่วมกันของฟิวส์กับรีโคลสเซอร์ จะมีแนวโน้มเกิดขึ้นมากกว่ากรณีอื่นๆ และยังส่งผลให้ความเชื่อถือได้ของระบบลดลง เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของช่วงระยะเวลาที่เกิดไฟฟ้าดับ ดังนั้นในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงศึกษาผลกระทบและนำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหา ผลกระทบของการผลิตไฟฟ้าแบบกระจายตัวต่อการทำงานร่วมกันของฟิวส์กับรีโคลสเซอร์ และความเชื่อถือได้ของระบบจำหน่ายไฟฟ้า โดยพิจารณาการลัดวงจรประเภทสามเฟส และหนึ่งเฟสลงดิน สำหรับแนวทางการแก้ปัญหาที่นำเสนอมีด้วยกัน 2 วิธีคือ การหาค่าขนาดกำลังผลิตสูงสุดที่เหมาะสมโดยคำนึงถึงการทำงานร่วมกันของฟิวส์กับรีโคลสเซอร์ และการปรับเปลี่ยนระบบป้องกัน โดยระบบที่จะนำมาพิจารณาผลการทดสอบมี 2 ระบบด้วยกันคือ ระบบ RBTS BUS 2 และระบบที่ดัดแปลงจากระบบจริงของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค