วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

เนื่องจากในปัจจุบันระบบไฟฟ้าในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑลหรือเขตนครหลวงมี ค่าขนาดกระแสลัดวงจรในระบบสูงมากกว่าค่า Interrupting Capacity (IC) ของอุปกรณ์ป้องกันระบบไฟฟ้า (Circuit Breaker) ดังนั้นการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) จึงได้ศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าวให้สอดรับกับเหตุการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น โดยคำนึงถึงการจัดเรียงระบบไฟฟ้าใหม่ เช่น การเปิดวงจรสายส่ง และการแบ่งแยกบัส ซึ่งจะช่วยแก้ไขปัญหาค่าระดับกระแสลัดวงจรสูง อย่างไรก็ตาม การเปิดวงจรสายส่งและการแบ่งแยกบัสมีแนวโน้มที่จะส่งผลให้ดัชนีความเชื่อถือได้ของระบบลดลง ซึ่งทาง กฟผ. ยังไม่ได้มีการประเมินการเปลี่ยนแปลงความเชื่อถือได้ในส่วนนี้ หากระดับความเชื่อถือได้ไม่เป็นที่ยอมรับ อาจจำเป็นต้องมีการใช้วิธีการลดกระแสลัดวงจรอื่นๆ แทน เช่น การติดตั้งอุปกรณ์ส่งไฟฟ้ากระแสตรงแรงดันสูง (เอชวีดีซี) เพิ่มเติมในระบบ อย่างไรก็ดี วิธีการนี้ใช้เงินลงทุนค่อนข้างสูง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเสนอการประเมินดัชนีความเชื่อถือได้ของระบบไฟฟ้าที่ได้ทำการปรับเปลี่ยนโครงข่าย และระบบไฟฟ้าที่ติดตั้งอุปกรณ์เอชวีดีซี โดยทดสอบกับระบบ IEEE Reliability Test System 79 และระบบไฟฟ้าจริงของประเทศไทยโดยพิจารณาเฉพาะในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล