วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

อ้างอิงจากมาตรฐาน IEEE C37.114-2004 การระบุตำแหน่งการลัดวงจรบนสายส่ง ด้วยขั้นตอนวิธีแบบสองปลายจะมีความแม่นยำมากกว่าการคำนวณด้วยขั้นตอนวิธีแบบปลายเดียว เนื่องจากไม่มีการละเลยผลของความต้านทานลัดวงจร และไม่จำเป็นต้องทราบประเภทของการลัดวงจรก่อน อย่างไรก็ดี การคำนวณด้วยวิธีดังกล่าว อาจมีความคลาดเคลื่อนสูงหาก เวลาของเครื่องบันทึกความผิดพร่องแบบดิจิตัลจากทั้งสองปลายไม่ตรงกัน วิทยานิพนธ์นี้ ทดสอบการระบุตำแหน่งการลัดวงจรบนสายส่งด้วยขั้นตอนวิธีสองปลายแบบแม่นตรง [1] ที่ได้มีการแก้ไขปัญหาความคลาดเคลื่อนทางเวลาด้วยวิธีเชิงวนซ้ำ โดยใช้ข้อมูลจากการจำลอง แบบเชิงพลวัตของการลัดวงจรบนสายส่งที่แปรค่าผลของความคลาดเคลื่อนทางเวลา และข้อมูลจากเครื่องบันทึกความผิดพร่องแบบดิจิตัล ที่ติดตั้งในระบบส่งไฟฟ้าของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ผลการศึกษาพบว่า ขั้นตอนวิธีสองปลายแบบแม่นตรง สามารถระบุตำแหน่งของการลัดวงจรได้อย่างแม่นยำมาก นอกจากนี้ได้เสนอวิธีปรับปรุงการคำนวณค่าเริ่มต้นเพื่อให้คำตอบ ที่ได้ลู่เข้าสู่คำตอบที่ถูกต้องในทุกการคำนวณ สุดท้ายได้นำเสนอขั้นตอนการประมวลผลข้อมูลจากเครื่องบันทึกความผิดพร่องอย่างเป็นระบบโดยองค์รวม เพื่อที่จะสามารถนำขั้นตอนวิธีสองปลายแบบแม่นตรงไปประยุกต์ใช้ ในการวิเคราะห์ตำแหน่งและประเภทของการลัดวงจรบนสายส่งแบบอัตโนมัติเมื่อมีข้อมูลจากทั้งสองปลายของสายส่งได้.