วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์สองประการกล่าวคือ ประการแรก มุ่งศึกษาการแปลวรรณกรรมจีน โดยการเปรียบเทียบวรรณกรรมเรื่อง เฟิงเฉินเหยี่ยนอี้ ซึ่งเป็นต้นฉบับภาษาจีนกับเรื่อง ห้องสิน ซึ่งเป็นฉบับแปลภาษาไทย ในด้านรูปแบบการประพันธ์และสำนวนภาษาว่ามีความแตกต่างกันอย่างไร รวมทั้งวิเคราะห์หาสาเหตุของความแตกต่างนั้น และประการที่สอง ศึกษาอิทธิพลของเรื่อง ห้องสิน ที่มีต่อสังคมไทยในด้านวรรณกรรมและศิลปกรรม จากการศึกษาพบว่า เรื่อง เฟิงเฉินเหยี่ยนอี้ และเรื่อง ห้องสิน มีความแตกต่างกันทั้งในด้านรูปแบบการประพันธ์และเนื้อความ ความไม่ตรงกันของวรรณกรรมทั้งสองฉบับเกิดจากสาเหตุสองประการคือ ความแตกต่างทางด้านภาษาและวัฒนธรรมระหว่างจีนกับไทย และข้อจำกัดด้านวิธีการแปลและลักษณะการแปลวรรณกรรมจีนสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น สาเหตุดังกล่าวส่งผลให้มีการใช้กลวิธีการแปลหลากหลายแนวทางเพื่อถ่ายทอดเนื้อความจากต้นฉบับมาสู่บทแปล สำหรับผลการวิจัยอิทธิพลของเรื่อง ห้องสิน ที่มีต่อสังคมไทยด้านวรรณกรรมและศิลปกรรมพบว่า เรื่อง ห้องสิน ส่งอิทธิพลต่อวรรณกรรมไทยสองลักษณะคือ การรับอิทธิพลโดยการดัดแปลงและการรับอิทธิพลโดยการยืมหรืออ้างถึงเนื้อความ ส่วนอิทธิพลของเรื่อง ห้องสิน ที่มีต่อศิลปกรรมในประเทศไทยพบว่า ความนิยมวรรณกรรมเรื่อง ห้องสิน เป็นปัจจัยสำคัญทำให้มีการนำวรรณกรรมเรื่อง ห้องสิน มาประยุกต์ในงานศิลปกรรมประเภทต่างๆ โดยภาพที่ปรากฏมักเลือกจากเหตุการณ์หรือตัวละครซึ่งเป็นที่รู้จักดีในวรรณกรรม